Mariusz Chrzanowski o 20 latach w samorządzie, rozwoju Łomży i wyzwaniach przyszłości - [VIDEO]

Alan Grunwald: Już niedługo minie 20 lat Pana działalności w samorządzie. Gdy wróci Pan pamięcią do listopada 2006 roku, co najbardziej zaskakuje Pana w tamtym 22-letnim radnym Mariuszu Chrzanowskim?

Mariusz Chrzanowski: To był bardzo ciekawy czas. Miałem 22 lata, studiowałem prawo i europeistykę. Miałem wiele pomysłów i widziałem, że samorząd daje przestrzeń do działania na rzecz lokalnej społeczności.

Pamiętam też swoją pierwszą kampanię wyborczą. Nie byłem wtedy osobą znaną mieszkańcom Łomży, dlatego odwiedzałem mieszkańców i rozmawiałem z nimi osobiście. Własnoręcznie roznosiłem ulotki po całym okręgu wyborczym. Była to okazja nie tylko do przedstawienia swoich pomysłów, ale również do poznania oczekiwań mieszkańców. W 2006 roku udało mi się zdobyć mandat radnego, mimo że nie byłem jeszcze rozpoznawalny w mieście.

Później przyszły kolejne wybory. W 2010 roku jako przewodniczący klubu radnych byłem już liderem listy. Mieszkańcy mogli ocenić moje pierwsze cztery lata pracy w Radzie Miejskiej. Początki były trudne, ale z perspektywy czasu wspominam je bardzo dobrze. Samorząd się zmienia, podobnie jak kampanie wyborcze. Dawniej większą rolę odgrywały bezpośrednie spotkania z mieszkańcami, dziś ogromne znaczenie mają media społecznościowe.

A.G.: Jako bardzo młody człowiek musiał Pan zdobyć zaufanie starszych i bardziej doświadczonych samorządowców. Jakie były największe wyzwania na początku tej drogi?

M.Ch.: Mając 22 lata byłem najmłodszym radnym w Radzie Miejskiej. Trzeba było odnaleźć się w nowym środowisku i nauczyć się pracy samorządowej w praktyce. Wiedza teoretyczna zdobyta na studiach jest ważna, ale najważniejsze są doświadczenie, kontakt z mieszkańcami i konsekwentna realizacja swoich pomysłów.

W Radzie zasiadało wielu doświadczonych samorządowców, także byli wiceprezydenci miasta. Udało się jednak zbudować relacje, które później procentowały przez kolejne lata działalności publicznej.

A.G.: Od radnego, przez wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej, aż po urząd prezydenta miasta. Który moment uznałby Pan za przełomowy?

M.Ch.: Trudno wskazać jeden. Na pewno bardzo ważny był rok 2006, gdy mieszkańcy po raz pierwszy obdarzyli mnie zaufaniem i wybrali do Rady Miejskiej. Drugim przełomowym momentem był rok 2014, kiedy w wieku 30 lat otrzymałem szansę kandydowania na prezydenta Łomży.

Nie byłem wtedy osobą tak rozpoznawalną jak urzędujący prezydent, dlatego musiałem przekonać mieszkańców do swojej wizji rozwoju miasta. Zaufali mi, a to otworzyło drogę do kolejnych działań.

A.G.: W 2014 roku został Pan jednym z najmłodszych prezydentów miast w Polsce. Młody wiek bardziej pomagał czy przeszkadzał?

M.Ch.: We wszystkim można znaleźć plusy i minusy. Młodość daje energię, zapał i determinację do działania. Z drugiej strony urząd prezydenta miasta to ogromna odpowiedzialność.

Trzeba umieć współpracować z Radą Miejską, w której zasiadają osoby o różnych poglądach i doświadczeniach. Konieczne jest szukanie kompromisu. Dochodzi do tego zarządzanie urzędem, jednostkami miejskimi i całą administracją. To odpowiedzialność zarówno polityczna, jak i organizacyjna.

A.G.: Z czego jest Pan najbardziej dumny podczas tych 20 lat działalności publicznej? A czego nie udało się zrealizować w takim zakresie, jak Pan zakładał?

M.Ch.: Największą satysfakcję daje mi realizacja inwestycji, które zapowiadałem już w kampanii wyborczej w 2014 roku. Mówiłem wtedy o takich projektach jak dworzec, hala targowa, która dziś funkcjonuje jako Hala Kultury, Filharmonia Kameralna, Bulwary Nadnarwiańskie, Park Jana Pawła II czy rewitalizacja wieży ciśnień.

Patrząc z perspektywy czasu, większość tych inwestycji została zrealizowana. W przypadku wieży ciśnień projekt nadal rozwijamy i staramy się o pozyskanie kolejnych środków, między innymi z funduszy norweskich.

Zmienił się Stary Rynek, powstał nowy dworzec, rozbudowano infrastrukturę drogową. Powstały hale sportowe przy szkołach podstawowych, nowe boiska i obiekty służące mieszkańcom. Równolegle realizowaliśmy projekty społeczne, takie jak Karta Mieszkańca czy programy wsparcia seniorów.

To pokazuje, że cele wyznaczone ponad dekadę temu udało się w dużej mierze osiągnąć.

A.G.: Niedawno został Pan powołany do Rady Samorządu Terytorialnego przy Prezydencie RP. Jakie znaczenie ma to dla Łomży i jakie sprawy chce Pan tam szczególnie akcentować?

M.Ch.: To dla mnie ogromne wyróżnienie. Rada skupia samorządowców z całego kraju: radnych, wójtów, burmistrzów, marszałków i prezydentów miast. To miejsce wymiany doświadczeń i wypracowywania rozwiązań dotyczących najważniejszych problemów samorządów.

Jednym z tematów, które ostatnio omawialiśmy, był system finansowania oświaty. Wielu samorządowców zwraca uwagę, że obecne rozwiązania wymagają zmian. Podejmujemy też kwestie gospodarki odpadami, systemu kaucyjnego i innych zagadnień istotnych dla lokalnych społeczności.

Rada daje możliwość przedstawiania konkretnych propozycji, które następnie mogą być przekazywane przez Prezydenta RP do dalszych prac legislacyjnych.

A.G.: W ostatnich miesiącach cała Polska usłyszała o czterech mieszkańcach Łomży, którzy uratowali życie dziewczynce wypadającej z okna. Wspólnie z poseł Bogumiłą Olbryś zabiegali Państwo o ich uhonorowanie przez Prezydenta RP. Jak wyglądał ten proces?

M.Ch.: Dokładnie trzy miesiące temu doszło do sytuacji, która poruszyła całą Polskę. Czterech mieszkańców Łomży uratowało życie czteroletniej dziewczynki. Już następnego dnia spotkaliśmy się w Urzędzie Miejskim, aby podziękować im za ich postawę.

Wspólnie z poseł Bogumiłą Olbryś wystąpiliśmy o ich uhonorowanie. W procesie dużą rolę odegrał również minister Adam Andruszkiewicz z Kancelarii Prezydenta RP. Dzięki temu wniosek został szybko rozpatrzony i nasi bohaterowie zostali odznaczeni.

To był czyn niezwykle odważny. Ratując dziecko, sami narażali własne życie. Najważniejsze jest jednak to, że pokazali, iż w naszej społeczności nie ma miejsca na obojętność. Takie postawy warto nagłaśniać i promować.

A.G.: Na zakończenie chciałbym poprosić o podsumowanie ostatnich 20 lat rozwoju Łomży. Jakie są największe wyzwania na przyszłość?

M.Ch.: Łomża bardzo się zmieniła. W ciągu dwóch dekad wykonaliśmy ogromny skok rozwojowy. W tym czasie powstała Via Baltica i obwodnica miasta, przywrócono połączenia kolejowe, rozbudowano infrastrukturę edukacyjną oraz sportową.

Mieszkańcy korzystają dziś z nowoczesnych żłobków, przedszkoli i szkół. Realizujemy wiele projektów inwestycyjnych i społecznych. To wszystko wpływa na poprawę jakości życia.

Jednocześnie stoją przed nami poważne wyzwania. Największym jest depopulacja, z którą mierzy się wiele miast średniej wielkości. Wiąże się z nią spadek liczby dzieci w szkołach i przedszkolach oraz starzenie się społeczeństwa. To oznacza konieczność dalszego rozwijania polityki senioralnej i dostosowywania miasta do zmieniających się potrzeb mieszkańców.

A.G.: Dziękuję za rozmowę.

M.Ch.: Dziękuję serdecznie i pozdrawiam wszystkich mieszkańców.