Jak tłumaczył pomysłodawca wydarzenia Iwo Świątkowski, tytuł koncertu nie odnosi się wyłącznie do wspominania tych, którzy odeszli. Jego przesłanie dotyczy również współczesnych problemów związanych z izolacją, samotnością i kryzysami psychicznymi. 

– Niekoniecznie chodzi nam tutaj o naszych bliskich, znajomych, których już między nami nie ma, ale również o tych ludzi, którzy się izolują, o tych ludzi, którzy zapadają się w jakieś letargi, mają problemy psychiczne, ludzie, którzy boją się, którzy ulegają pewnym teoriom, nie umieją się w tym świecie odnaleźć, a świat jest piękny – mówi Iwo Świątkowski.

Centralnym punktem wydarzenia była muzyka jazzowa. Przed publicznością wystąpiła wokalistka Wiktoria Świątkowska, której towarzyszyli gitarzysta Rafał Paweł Adamczak oraz saksofonista Marcin Dąbrowski. 

Muzyczną opowieść dopełniła scenografia przygotowana przez Monikę Pińkowską-Adamczak. Prezentowane grafiki ukazywały ludzi pogrążonych w swoistym uśpieniu i emocjonalnym wycofaniu. Nie były to jednak obrazy śmierci, lecz symboliczne przedstawienie osób, które stopniowo odcinają się od świata i własnych przeżyć. 

– Z nich zostało wydobyte to, co jest bardzo intymne, czyli moment przechodzenia właśnie w ten letarg, w uśpienie. To są ludzie żywi, którzy się zapadają. I to bardzo współgra z tematem tego koncertu i z muzyką. Budzimy, nie śpimy – podkreślał Iwo Świątkowski.

Przesłanie koncertu było proste, ale jednocześnie uniwersalne. W świecie pełnym niepokoju, pośpiechu i nadmiaru bodźców warto zatrzymać się na chwilę, dostrzec piękno wokół siebie i nie pozwolić, by codzienność uśpiła naszą wrażliwość.

Pierwszym z wydarzeń będzie Podlaski Kongres Młodzieżowych Rad. Spotkanie zaplanowano na 9 listopada w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Podlaskiego przy ul. Wyszyńskiego. Organizatorzy liczą, że będzie to okazja do integracji młodych społeczników, wymiany doświadczeń oraz nawiązania nowych kontaktów.

Kilka dni później, 13 listopada, odbędzie się natomiast pierwszy turniej szachowy o Puchar Marszałka Województwa Podlaskiego i Puchar Młodzieżowego Sejmiku. Areną zmagań będzie Urząd Marszałkowski przy ul. Kilińskiego.

Do udziału zaproszeni są uczniowie szkół średnich oraz studenci z województwa podlaskiego. Organizatorzy podkreślają, że turniej jest otwarty zarówno dla osób regularnie grających w szachy, jak i tych, które dopiero chcą sprawdzić swoje umiejętności przy szachownicy.

Obie inicjatywy mają zachęcać młodych ludzi do aktywności, rozwijania zainteresowań oraz angażowania się w życie lokalnych społeczności.

Do klubu ponownie ściągnięto Tymoteusza Klupsia, który ledwie 3 tygodnie wcześniej pożegnał się z Łomżą. Skrzydłowego zdążyliśmy już poznać z bardzo dobrej strony. Były zawodnik Lecha Poznań w barwach ŁKS-u rozegrał 21 spotkań, w których zanotował 6 bramek i 2 asysty. Kolejnym wzmocnieniem Biało-Czerwonych okazał się piekielnie doświadczony bramkarz. 

Konrad Jałocha, bo o nim mowa, swego czasu zdobył z Legią Warszawa mistrzostwo Polski, a na poziomie PKO BP Ekstraklasy rozegrał 35 gier. Dodatkowo na zapleczu najwyższej ligi w kraju wystąpił w ponad 200 meczach. Jałocha to ogromne doświadczenie i pewność w bramce, którą na pewno będzie chciał zaprezentować w nowym klubie. 

Dodatkowo do ŁKS-u Łomża dołączyli również Kacper Kaczorowski, Jakub Marcinkowski, oraz Jakub Nowakowski. Wszyscy ci zawodnicy od kilku miesięcy pozostawali bez klubów, ale w swoich CV mają występy na poziomach centralnych. 

Niestety wzmocniony ŁKS Łomża w weekend nie zdołał zainkasować chociażby 1 punktu w derbowym pojedynku. Starcie z Wigrami Suwałki zakończyło się porażką 0:1, w związku z czym Biało-Czerwoni wciąż czekają na premierowe zwycięstwo w sezonie 2026/27. Kolejna okazja na przełamanie już w najbliższy weekend – ŁKS w sobotę zmierzy się z Wartą Sieradz.

Tegoroczne Europejskie Dni Dziedzictwa przebiegały pod hasłem „Przyszłość przeszłości. Dziedzictwo w zagrożeniu”. Tematyka wydarzeń koncentrowała się na znaczeniu ochrony zabytków, lokalnej tożsamości i tradycji, a także na sposobach przekazywania wiedzy o dziedzictwie kolejnym pokoleniom.

Proces wyłaniania wyróżnionych przedsięwzięć przebiegał dwuetapowo. Najpierw kandydatury przedstawili koordynatorzy regionalni Europejskich Dni Dziedzictwa. Następnie wybrane propozycje oceniła kapituła, w której znaleźli się przedstawiciele Narodowego Instytutu Dziedzictwa oraz środowiska zajmującego się popularyzacją dziedzictwa kulturowego. Pod uwagę brano między innymi oryginalność pomysłów, zaangażowanie organizatorów, aktywizowanie lokalnych społeczności oraz atrakcyjne sposoby opowiadania o historii i tradycji.

Wśród wyróżnionych znalazły się inicjatywy realizowane zarówno przez duże instytucje, jak i organizatorów działających w mniejszych miejscowościach. Doceniono między innymi działania angażujące dzieci i młodzież, warsztaty, spacery edukacyjne oraz przedsięwzięcia zachęcające mieszkańców do odkrywania lokalnego dziedzictwa.

Obecność nowogrodzkiego skansenu w gronie wyróżnionych organizatorów ma szczególne znaczenie dla promocji dziedzictwa Kurpiowszczyzny.

Muzeum, którego początki sięgają 1927 roku, należy do najstarszych placówek muzealnych na wolnym powietrzu w Polsce. Od niemal wieku chroni charakterystyczną architekturę drewnianą regionu, dokumentuje kulturę ludową 
i przybliża historię codziennego życia mieszkańców Puszczy Zielonej.

Jednocześnie instytucja rozwija działalność edukacyjną i popularyzatorską. Organizowane warsztaty, wydarzenia tematyczne oraz spotkania z twórcami ludowymi pozwalają uczestnikom poznawać tradycję w bezpośrednim kontakcie
 z jej przedstawicielami.

Ogólnopolskie wyróżnienie zwraca uwagę na znaczenie działalności regionalnych instytucji kultury, których zadaniem jest nie tylko zachowanie historycznych obiektów i zbiorów, ale również budowanie społecznej świadomości wartości dziedzictwa.

Dla Muzeum–Skansenu Kurpiowskiego tegoroczne docenienie jest tym bardziej istotne, że w 2027 roku placówka będzie świętować jubileusz stulecia istnienia.

To ważny moment dla instytucji założonej przez Adama Chętnika, której działalność przez kolejne dziesięciolecia przyczyniała się do zachowania licznych świadectw kultury kurpiowskiej.

Znalezienie się w gronie 32 wyróżnionych inicjatyw Europejskich Dni Dziedzictwa 2026 stanowi dla muzeum powód do dumy i motywację do podejmowania kolejnych działań edukacyjnych, kulturalnych i społecznych.

Jest również okazją do przypomnienia, że dziedzictwo kulturowe mniejszych miejscowości ma znaczenie wykraczające daleko poza granice regionu.

Do tych tradycji nawiązywać będą warsztaty organizowane w ramach projektu „Da Vinci z Myszyńca. Jan Mocek i jego konstrukcje”. Uczestnicy spróbują swoich sił w tworzeniu drewnianych zabawek, poznając przy tym możliwości wykorzystania prostych materiałów oraz podstawowe techniki majsterkowania.

Zajęcia poprowadzi Tomasz Dymek, który pokaże, jak pomysł i praca własnych rąk mogą zmienić zwykły kawałek drewna w przedmiot służący do zabawy. Warsztaty będą okazją nie tylko do zdobycia praktycznych umiejętności, ale również do spojrzenia na dawne rzemiosło z perspektywy współczesnych potrzeb.

Spotkanie nawiązuje także do postaci Jana Mocka, kurpiowskiego konstruktora i wynalazcy, którego pomysłowość oraz umiejętność tworzenia rozmaitych urządzeń stanowią główny temat realizowanego przez muzeum projektu.

Warsztaty odbędą się w sobotę, 7 listopada 2026 roku, o godzinie 10:00, w Muzeum-Skansenie Kurpiowskim im. Adama Chętnika w Nowogrodzie przy ul. Zamkowej 25.

Udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Obowiązują wcześniejsze zapisy pod numerem telefonu 884 541 247.

Warsztaty realizowane są w ramach projektu „Da Vinci z Myszyńca. Jan Mocek i jego konstrukcje”.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Program skierowany jest do organizacji społeczeństwa obywatelskiego posiadających siedzibę na terenie województwa podlaskiego. Jak wyjaśniała Anna Rutkowska z Urzędu Marszałkowskiego, o wsparcie mogą ubiegać się podmioty mające osobowość prawną i doświadczenie w działaniach na rzecz mieszkańców regionu.

– Czekamy na wnioski organizacji społeczeństwa obywatelskiego zarejestrowanych i posiadających siedzibę na terenie województwa podlaskiego, posiadających osobowość prawną, a także posiadających doświadczenie w działaniach na rzecz mieszkańców województwa podlaskiego w obszarze edukacji, włączenia społecznego, zdrowia bądź adaptacyjności – mówi Anna Rutkowska. 

Podczas spotkania przedstawiono również warunki finansowania. Organizacje mogą uzyskać grant bez konieczności wniesienia wkładu własnego, a środki przeznaczyć zarówno na realizację działań, jak i rozwój swojego potencjału.

– W ramach projektu ubiegać się można o granty bez wymaganego wkładu własnego w wysokości od 20 do 100 tysięcy złotych, a maksymalny okres realizacji grantu w tym naborze nie powinien przekroczyć 18 miesięcy – podkreśla Anna Rutkowska. 

O znaczeniu programu mówił również Jacek Piorunek, członek zarządu województwa podlaskiego. Jak zaznaczył, środki pochodzą z funduszy europejskich i mają wspierać organizacje, które często realizują zadania ważne dla lokalnych społeczności.

– To projekt skierowany dla organizacji pozarządowych funkcjonujących w naszym województwie. Generalnie nazywa się to „Wzmocnienie roli i potencjału organizacji pozarządowych województwa podlaskiego”. To projekt, który realizujemy od kilku lat. Środki finansowe są z Unii Europejskiej – mówi Jacek Piorunek.

Jak dodaje samorządowiec, wiele organizacji wykonuje pracę, która uzupełnia lub wspiera działania instytucji publicznych, jednak często brakuje im środków na codzienne funkcjonowanie, szkolenia czy specjalistyczne wsparcie. Właśnie dlatego uruchomiono program grantowy, z którego mogą skorzystać podlaskie stowarzyszenia i fundacje. 

Nabór wniosków trwa do 31 grudnia. Dokumenty należy składać do Departamentu Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego. 

Wyposażenie: instalacja wodno-kanalizacyjna, zimna i ciepła woda, centralne ogrzewanie, energia elektryczna. 

Termin odbycia przetargu: 26.11.2026 r., godz. 08:00. w siedzibie MPGKiM ZB w Łomży, ul. Akademicka 22, pokój nr 106 (parter).

Więcej informacji na stronie internetowej pod adresem https://www.bip-lomza.pl/mpgkim/667

Warmia błyskawicznie weszła na odpowiednie tory i już po 2 minutach spotkania prowadziła 1:0. Kolejne minuty pokazały, że zespół z Grajewa był tego dnia o klasę lepszy, a miejscowi systematycznie dokładali następne bramki. 

Już do przerwy gospodarze prowadzili 8:0, a po zmianie stron dorzucili kolejne 5 goli i finalnie wygrali aż 13:0! Niekwestionowanym bohaterem Warmii został Priestley Boateng, któremu tego dnia na nodze „siedziało” absolutnie wszystko i ostatecznie zakończył on swój występ z 7 golami! Warmia po imponującym zwycięstwie utrzymała pozycję wicelidera, a do prowadzącego KS-u Wasilków wciąż traci 4 punkty.

Tegoroczna zbiórka trwała przez trzy dni – od pierwszego dnia kwestowania, przez 1 listopada, aż po Dzień Zaduszny. Już pierwszego dnia do puszek trafiło 9 625,40 zł. Drugi dzień przyniósł imponujący wynik 61 923,64 zł, a łączna kwota po dwóch dniach wyniosła 71 549,07 zł.

W poniedziałek, 2 listopada, w ostatnim dniu zbiórki, wolontariusze zebrali kolejne 7 982,68 zł. Do puszek trafiło również 1 euro i 55 lirów tureckich, których wartość oszacowano na około 4,40 zł.

Łączny wynik trzydniowej kwesty to 79 531,75 zł.

W tegorocznych puszkach znalazł się cały przekrój polskich monet i banknotów, w tym nominały 500, 200 i 100 złotych. Pojawiły się także zagraniczne waluty: euro, dolary amerykańskie, funty brytyjskie, kuna chorwacka i liry tureckie.

W zbiórkę zaangażowało się ponad stu wolontariuszy – przedstawiciele różnych środowisk, zawodów i pokoleń. Na zabytkową nekropolię przy ulicy Kopernika przyjeżdżali również ludzie z odległych zakątków Polski, by odwiedzić groby swoich bliskich i wesprzeć ratowanie zabytkowych nagrobków.

Szczególne podziękowania organizatorzy skierowali do darczyńców, kwestarzy, wolontariuszy, mediów oraz dyrekcji i zespołu Teatru Lalki i Aktora w Łomży, który od lat zapewnia zaplecze organizacyjne dla sztabu kwesty.

Ostateczny wynik zbiórki zostanie zweryfikowany przez bank po przeliczeniu pieniędzy.

Nadesłane prace pokazały, że młodzi ludzie potrafią łączyć wyobraźnię z praktycznym myśleniem, proponując rozwiązania odpowiadające na potrzeby współczesnego świata.

Laureatkami konkursu zostały:

Kategoria: uczniowie klas I–III szkół podstawowych:

I miejsce ex aequo 

🔸Kaja Przyborowska – Szkoła Podstawowa w Wykowie 

🔸 Krystyna Ertman – Publiczna Szkoła Podstawowa w Myszyńcu

II miejsce 

🔸 Klara Romatowska – Szkoła Podstawowa im. Orła Białego w Wykowie

Wyróżnienie:

🔸 Martyna Dąbkowska – Szkoła Podstawowa w Wykowie

Kategoria: uczniowie klas VII–VIII szkół podstawowych

I miejsce

🔸 Wiktoria Ostatkiewicz – Zespół Szkół Samorządowych w Jedwabnem

II miejsce 

🔸 Maja Bagińska – Zespół Szkół Samorządowych w Jedwabnem

Laureatki otrzymały atrakcyjne nagrody rzeczowe, wśród których znalazły się aparaty fotograficzne, zegarki oraz zestawy LEGO. Nagrody mają nie tylko uhonorować osiągnięcia uczestniczek, ale również zachęcić je do dalszego rozwijania zainteresowań, odkrywania talentów i twórczego eksperymentowania.

Inspiracją dla przedsięwzięcia stała się postać Jana Mocka, kowala i samouka z Myszyńca, żyjącego na przełomie XIX i XX wieku. Choć jego nazwisko pozostaje dziś mało znane, zachowane przekazy oraz skonstruowane przez niego urządzenia świadczą o niezwykłej pomysłowości i technicznej zaradności. Jan Mocek nie ograniczał się do tradycyjnej pracy kowalskiej. Udoskonalał narzędzia, konstruował własne urządzenia i poszukiwał sposobów ułatwiających codzienne życie. Według lokalnych przekazów zbudował nawet urządzenie pozwalające wykorzystywać energię wiatru. Za życia postrzegany był jako ekscentryk, a wiele jego pomysłów nie znajdowało zrozumienia w najbliższym otoczeniu. Dziś jego działalność można odczytywać jako przykład kreatywności, zaradności i niezależnego myślenia, które od wieków towarzyszyły mieszkańcom Kurpiowszczyzny.

W zbiorach Muzeum – Skansenu Kurpiowskiego w Nowogrodzie zachowały się narzędzia i konstrukcje jego autorstwa, które przez lata nie doczekały się szerszego opracowania ani publicznej prezentacji.

Od zapomnianej historii do projektu edukacyjnego

Pomysłodawczynią projektu „Da Vinci z Myszyńca. Jan Mocek i jego konstrukcje” oraz autorką jego koncepcji jest Anna Smolińska, kierownik Działu Etnografii Muzeum – Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie.

Założeniem przedsięwzięcia jest nie tylko przypomnienie postaci Jana Mocka, ale również przeprowadzenie badań etnograficznych, historycznych i genealogicznych, które pozwolą uzupełnić wiedzę o jego życiu oraz działalności. Ważnym elementem projektu jest przygotowanie wystawy czasowej prezentującej zachowane konstrukcje i narzędzia wynalazcy, a także publikacji poświęconej jego historii. W ramach przedsięwzięcia przewidziano również pokazy kowalskie, prelekcje etnograficzne, warsztaty, projekcję filmową oraz działania edukacyjne skierowane do różnych grup wiekowych. Konkurs plastyczny stanowi część tej szerszej koncepcji. Jego uczestnicy, podobnie jak niegdyś Jan Mocek, zostali zachęceni do samodzielnego poszukiwania rozwiązań, eksperymentowania i twórczego spojrzenia na otaczającą rzeczywistość. Projekt łączy zatem dwa istotne cele: ochronę i dokumentowanie lokalnego dziedzictwa oraz inspirowanie młodego pokolenia do rozwijania własnych umiejętności.

Skansen otwarty na aktywność i uczestnictwo

Realizacja projektu wpisuje się w kierunek rozwoju Muzeum – Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie, w którym coraz większy nacisk kładzie się na aktywne formy edukacji, bezpośrednie uczestnictwo odbiorców oraz organizowanie wydarzeń pozwalających poznawać regionalne dziedzictwo poprzez praktyczne doświadczenie. Dyrektor Muzeum Anna Malwina Szynkiewicz podkreśla, że skansen powinien być nie tylko miejscem prezentowania zabytków i opowiadania o przeszłości, ale również przestrzenią spotkań, rozwijania zainteresowań i twórczej aktywności.

– Zależy nam na tym, aby osoby odwiedzające nasz skansen nie były wyłącznie odbiorcami przygotowanych ekspozycji, ale mogły aktywnie uczestniczyć w organizowanych przez nas przedsięwzięciach. Chcemy, żeby dzieci i młodzież poznawały kulturę i historię regionu nie tylko poprzez oglądanie zabytkowych obiektów, lecz również poprzez własne doświadczenia, eksperymentowanie i rozwijanie umiejętności. Takie podejście pozwala budować zainteresowanie dziedzictwem w sposób naturalny i angażujący – zaznacza dyrektor.

Realizacja tej koncepcji wiąże się jednak z określonymi ograniczeniami. Muzeum nie dysponuje obecnie odpowiednim zapleczem infrastrukturalnym, w szczególności własną całoroczną, nowoczesną przestrzenią warsztatowo-edukacyjną, która pozwalałaby na regularne prowadzenie zajęć niezależnie od warunków atmosferycznych.

Pomimo tych trudności instytucja podejmuje działania służące rozwijaniu oferty edukacyjnej, wykorzystując dostępne obiekty i przestrzeń skansenu. Z tego względu znaczna część warsztatów i zajęć praktycznych organizowana jest przede wszystkim w sezonie wiosenno-letnim, kiedy warunki pogodowe umożliwiają prowadzenie aktywności bez konieczności ogrzewania pomieszczeń.

– Brak odpowiedniej infrastruktury nie oznacza, że rezygnujemy z organizowania warsztatów czy rozwijania działalności edukacyjnej. Staramy się maksymalnie wykorzystywać możliwości, którymi obecnie dysponujemy, dlatego większość zajęć planujemy w cieplejszych miesiącach, kiedy możemy korzystać z przestrzeni skansenu i jego zabytkowych obiektów bez potrzeby ich ogrzewania. Zainteresowanie uczestników pokazuje jednak, jak duże jest zapotrzebowanie na tego rodzaju ofertę. Dlatego jednym z naszych priorytetów pozostaje stworzenie odpowiedniego zaplecza edukacyjnego, które w przyszłości umożliwi prowadzenie warsztatów, spotkań i innych działań przez cały rok – podkreśla Anna Malwina Szynkiewicz.

Planowany rozwój infrastruktury muzealnej ma zatem znaczenie nie tylko dla poprawy warunków funkcjonowania instytucji, ale również dla poszerzenia jej dostępności i możliwości prowadzenia działalności edukacyjnej niezależnie od sezonu turystycznego.

Tradycja przekazywana poprzez praktykę

Przykładem takiego podejścia był również projekt „Soboty i niedziele z twórcami ludowymi. Reaktywacja rękodzieła kurpiowskiego w przestrzeni Muzeum – Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie”.

Przedsięwzięcie obejmowało cykl weekendowych spotkań z twórcami ludowymi, podczas których uczestnicy mogli poznawać tradycyjne techniki rękodzielnicze, samodzielnie wykonywać prace oraz zdobywać umiejętności bezpośrednio od osób pielęgnujących kurpiowskie tradycje.

Oba projekty, mimo odmiennej tematyki, łączy wspólna idea – przekazywanie dziedzictwa poprzez praktykę, bezpośrednie doświadczenie i aktywne zaangażowanie uczestników. W pierwszym przypadku inspiracją jest historia lokalnego wynalazcy i jego konstrukcji, w drugim tradycyjne umiejętności rękodzielnicze przekazywane z pokolenia na pokolenie.

To również sposób na poszerzanie tradycyjnej oferty muzealnej o działania skierowane do dzieci, młodzieży, dorosłych i seniorów, a jednocześnie budowanie bliższych relacji pomiędzy muzeum a lokalną społecznością.

Majsterkuj jak Da Vinci z Myszyńca! Przed nami kolejne warsztaty. 

Konkurs plastyczny nie kończy działań edukacyjnych realizowanych w ramach projektu poświęconego Janowi Mockowi.

Już 7 i 14 listopada 2026 roku w Muzeum – Skansenie Kurpiowskim w Nowogrodzie odbędą się warsztaty z majsterkowania, podczas których uczestnicy będą mogli rozwijać zdolności manualne, techniczną wyobraźnię i kreatywność. Podczas bezpłatnych warsztatów pod hasłem „Majsterkuj jak Da Vinci z Myszyńca” będzie można stworzyć drewniana zabawkę.

Dyrektor Muzeum zachęca dzieci i młodzież do udziału zarówno w najbliższych warsztatach, jak i w kolejnych inicjatywach edukacyjnych organizowanych przez skansen.

– Serdecznie zapraszam dzieci, młodzież i całe rodziny do korzystania z naszej oferty. Chcemy, aby skansen był miejscem, do którego wraca się nie tylko po to, żeby zwiedzać, ale również po to, żeby czegoś nowego się nauczyć, spróbować własnych sił w różnych dziedzinach i ciekawie spędzić czas. Zachęcam do udziału w listopadowych zajęciach z majsterkowania, a także do śledzenia kolejnych przedsięwzięć przygotowywanych przez nasze muzeum. Mimo obecnych ograniczeń lokalowych dokładamy starań, aby tworzyć ciekawą, różnorodną ofertę, angażującą mieszkańców regionu w każdym wieku i w każdej porze roku. – podkreśla Anna Malwina Szynkiewicz.

Działania te pokazują, że muzeum na wolnym powietrzu może łączyć swoją podstawową misję ochrony i upowszechniania dziedzictwa kulturowego z aktywnymi formami edukacji i integracji społecznej.

Ambicją Muzeum – Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie jest rozwijanie instytucji, w której historia nie tylko jest prezentowana, ale również poznawana poprzez działanie, a uczestnicy wydarzeń stają się aktywnymi współtwórcami życia kulturalnego.

Projekt „Da Vinci z Myszyńca. Jan Mocek i jego konstrukcje” realizowany jest w ramach programu „Kultura ludowa i tradycyjna 2026”. Zadanie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, przy wsparciu Województwa Podlaskiego, które objęło przedsięwzięcie również patronatem.

„Domino” w marcu tego roku sięgnął po mistrzowski pas organizacji Triada w kategorii 70 kilogramów. W poprzedni weekend pięściarz z naszego miasta stanął do pierwszej obrony, w której zmierzył się z niezwykle doświadczonym i niebezpiecznym Oskarem Bilińskim. Rywal Dominika w swoim CV ma ponad 100 walk i bił się z naprawdę dobrymi przeciwnikami. 

Sam pojedynek od początku stał na wysokim poziomie i nie brakowało w nim intensywności. Widać było jednak od pierwszych minut, że to mistrz z Łomży jest lepiej dysponowany i bardziej zdeterminowany. Dąbrowski już w pierwszej rundzie pokazał swoją siłę ciosu i dwukrotnie posłał przeciwnika na deski. 

W drugiej odsłonie pojedynku „Domino” po raz trzeci zafundował Bilińskiemu knockdown, a to oznaczało zakończenie pojedynku i zwycięstwo aktualnego mistrza. Ogromne gratulacje Dominik!

W poniedziałek 2 listopada pod tablicą przy ulicy Senatorskiej 6 złożono kwiaty, oddając hołd żydowskim mieszkańcom Łomży i okolic, którzy padli ofiarą niemieckich zbrodni. W uroczystości uczestniczyli m.in. zastępca prezydenta Łomży Piotr Serdyński, minister rolnictwa i rozwoju wsi Stefan Krajewski, posłanka Bogumiła Olbryś oraz członek zarządu województwa podlaskiego Jacek Piorunek. Obecni byli również przedstawiciele Muzeum Północno-Mazowieckiego i Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej.

Piotr Serdyński przypomniał, że przed II wojną światową społeczność żydowska stanowiła około jednej trzeciej mieszkańców Łomży. Współtworzyła życie gospodarcze, społeczne, polityczne i kulturalne miasta.

– Jesteśmy winni pamięć tym osobom, które zostały zamordowane przez niemieckiego najeźdźcę – podkreślił zastępca prezydenta.

O miejscu żydowskich mieszkańców w historii Łomży mówił także Jacek Piorunek. Przywołał ich działalność w Radzie Miejskiej, handlu, rzemiośle i przedsiębiorczości. Podkreślił znaczenie tej społeczności dla funkcjonowania miasta oraz potrzebę upamiętniania jej tragicznych losów.

Historia miasta, historia rodziny

Dla Anny Moczydłowskiej rocznicowe spotkanie ma wymiar osobisty. Jak opowiadała, z jej najbliższej rodziny ocalały tylko babcia i mama. Bliscy zostali zamordowani w Giełczynie. Losów części krewnych do dziś nie zna.

– Reprezentuję nie tylko osoby, których już nie ma, ale także osoby, które ocalały – powiedziała.

Anna Moczydłowska administruje cmentarzem żydowskim w Łomży. Jak zaznaczyła, niemal co tydzień przyjeżdżają do miasta potomkowie łomżyńskich Żydów. Ich wizyty są kolejnym powodem, by troszczyć się o miejsca związane z historią dawnych mieszkańców.

869 głosów za pamięcią

Starania Anny Moczydłowskiej o przeniesienie tablicy znalazły poparcie w tegorocznym budżecie obywatelskim. Projekt „Miejsce pamięci Getta Łomża” zdobył 869 głosów i został zakwalifikowany do realizacji w 2027 roku. Jego szacunkowa wartość wynosi 90 tys. zł.

– W zeszłym roku się nie udało. W tym roku się udało, za co bardzo, bardzo dziękuję wszystkim osobom, które oddały na ten projekt głos – mówiła wnioskodawczyni.

Projekt przewiduje przeniesienie tablicy w rejon narożnika ulic Senatorskiej, Giełczyńskiej i Starego Rynku oraz wykonanie nowej oprawy ekspozycyjnej. Anna Moczydłowska wskazuje tę lokalizację jako okolicę dawnej bramy getta. Chce, by upamiętnienie było lepiej widoczne i pozwalało przechodniom zatrzymać się na chwilę.

Troska także o cmentarz

Getto w Łomży Niemcy utworzyli w sierpniu 1941 roku. Uwięzili w nim około 10 tysięcy osób, także przesiedleńców i uciekinierów z okolicznych miejscowości. Po jego likwidacji w listopadzie 1942 roku tysiące więźniów trafiły do obozu przejściowego w Zambrowie, a następnie do niemieckich obozów zagłady.

Obok upamiętnienia ofiar pozostaje troska o zachowane żydowskie dziedzictwo miasta. Jednym z zadań jest odnowienie muru nowego cmentarza żydowskiego. Według Anny Moczydłowskiej naprawy wymaga około 400 metrów ogrodzenia. Trwają rozmowy dotyczące możliwości przeprowadzenia prac.

Mówiąc o pochowanych tam ludziach, Anna Moczydłowska wracała do ich związku z miastem.

– To byli przecież mieszkańcy naszej ziemi, naszej Łomży. Tu się rodzili, tutaj tworzyli.

Tydzień temu przywoływaliśmy słowa Norwida, że przeszłość jest dzisiejszym dniem, tylko nieco dalszym. W listopadowy weekend na cmentarzu przy ulicy Kopernika ten dystans skrócił się do ludzkiego gestu. Do dłoni wyciągniętej z datkiem, do opowieści przy rodzinnym grobie, do chłopców stojących z kwestarskimi puszkami obok dziadków.

Przed obchodzącą 225-lecie nekropolią spotkali się ludzie, którzy przyszli odwiedzić swoich zmarłych i pomóc zachować pamięć o cudzych. Bo z czasem ubywa tych, którzy potrafią rozpoznać twarz na fotografii i dopowiedzieć historię do nazwiska. Zostaje kamień. I nasza odpowiedzialność, by można było jeszcze z niego czytać.

We Wszystkich Świętych na cmentarz wraca się do swoich. Do rodziców, rodzeństwa, przyjaciół. Niekiedy z drugiego końca miasta, niekiedy z drugiego końca Polski. Odwiedzający łomżyńską nekropolię ponownie pokazali, że obok pamięci o najbliższych jest miejsce na troskę o groby ludzi, których osobiście nigdy nie poznali.

Przez trzy dni tegorocznej kwesty na zabytkowej nekropolii przy ul. Kopernika w Łomży ponad stu kwestujących zebrało 79 531,75 zł. To pieniądze na ratowanie kolejnych nagrobków i świadectwo zaufania do pracy Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej.

Najwięcej darczyńcy przekazali 1 listopada. Do puszek trafiło wówczas 61 923,64 zł.

– I znowu z wielkim ukontentowaniem kłaniamy się w pas wszystkim, którzy odwiedzając zabytkową nekropolię przy ul. Kopernika w Łomży zostawili w kwestarskich puszkach ni mniej ni więcej tylko 61 923,64 złotych – podsumował Wawrzyniec Kłosiński, wiceprezes TPZŁ.

Po dwóch dniach zbiórki na koncie kwesty było 71 549,07 zł. W poniedziałek 2 listopada, w Dzień Zaduszny, darczyńcy dołożyli 7 982,68 zł, a także 1 euro i 55 lirów tureckich.

Tegoroczny wynik przewyższył o 9 335,20 zł rezultat trzydniowej kwesty z 2024 roku, podczas której zebrano 70 196,55 zł. Pozostał jednak poniżej ponad 82 tys. zł, o których TPZŁ informowało w podsumowaniu zbiórki w 2025 roku.

Za każdą z tych kwot stoją ludzie, którzy podczas odwiedzin grobów bliskich pamiętają także o wspólnym dziedzictwie Łomży.

Wystarczy przekroczyć bramę

Prezes TPZŁ Józef Babiel zwracał uwagę, że osoby przychodzące na cmentarz dobrze znają cel zbiórki. Wielu odwiedzających przygotowuje datek jeszcze przed spotkaniem z wolontariuszami. Za cmentarną bramą można zobaczyć, na co przeznaczane są pieniądze.

– Kiedy przekroczą bramę cmentarza, to przekonają się, że warto – mówił Józef Babiel.

Odnowione nagrobki i pozostałe zabytkowe elementy nekropolii są widocznym rezultatem wspólnego wysiłku darczyńców, organizatorów i konserwatorów. Prezes podkreślał, że te prace są możliwe właśnie dzięki pieniądzom zbieranym do puszek.

W tym roku kwestującym sprzyjała pogoda. Jak zauważał Babiel, wolontariusze mają za sobą dyżury w najróżniejszych warunkach, dlatego spokojna aura była ważnym wsparciem.

O znaczeniu spotkań towarzyszących zbiórce mówił także Dariusz Domasiewicz, radny Rady Miejskiej Łomży i dyrektor Szpitala Wojewódzkiego.

– Mamy jak co roku okazję zebrać datki właśnie na ratowanie naszego zabytkowego cmentarza, ale tak naprawdę też wymienić z naszymi mieszkańcami kilka słów – podkreślał.

Duża liczba odwiedzających i hojność darczyńców dawały mu nadzieję na bardzo dobry wynik tegorocznej akcji. Jak zaznaczał, większa suma oznacza możliwość wykonania kolejnych prac i przywracania świetności najcenniejszym pomnikom.

Łomżyński obowiązek

Dla wielu wolontariuszy listopadowy dyżur jest stałym punktem kalendarza. Nie trzeba o nim przypominać ani szczególnie do niego przekonywać.

Marek Olbryś, radny sejmiku województwa podlaskiego i dyrektor Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Łomży, mówił, że od prawie trzydziestu lat stara się uczestniczyć w kweście każdego roku.

– To jest nasza powinność, ale myślę, że taka duma, że jesteśmy w tym dniu jednością i taką wspólnotą mieszkańców Łomży, sympatyków, rodzin – wyjaśniał.

W jego wypowiedzi powracało przekonanie, że mieszkańcy mają swój „łomżyński obowiązek”: zachowywać pamięć o tych, którzy tu żyli, pracowali i współtworzyli miasto. Odpowiedzialność za przeszłość łączył z odpowiedzialnością za przyszłość miejsca, które kolejne pokolenia nazywają domem.

Podobnie o swoim udziale mówił kwestarz Jerzy Brzeziński. Z puszką przy łomżyńskiej nekropolii staje od około dwudziestu lat.

– Tu spoczywają ludzie, którzy wnieśli coś w rozwój tego miasta. Ludzie bliscy naszym sercom – podkreślał.

Dla niego zbiórka jest troską o świadectwo tożsamości narodowej, społecznej i regionalnej. Obecność przy cmentarnej bramie to sposób upominania się o pamięć tych, którzy sami już nie mogą tego zrobić.

Odpowiedzialność za przeszłość

Bogumiła Olbryś zwracała uwagę na upływ czasu i konieczność systematycznego odnawiania pomników. Przypominała o ludziach zasłużonych dla Łomży, ziemi łomżyńskiej i kraju. Podkreślała, że troska o ich miejsca spoczynku pozwala zachować pamięć także dla osób przyjeżdżających z daleka, w tym spoza Polski.

Najmłodsi też mają swój dyżur

Szczególne miejsce w tegorocznym podsumowaniu zajęli najmłodsi wolontariusze. Leon i Piotr Pędzińscy kwestowali z dziadkami, Anną i Waldemarem. Dla chłopców to już rodzinna tradycja.

– Rosną chłopcy, są z nami, pamiętają o tym, pytają: „Dziadku, czy w tym roku też będziemy razem z wami?” – opowiadał lekarz Waldemar Pędziński.

Wspólne kwestowanie udaje się organizować już trzeci rok. Dziadek traktuje je jako przekazywanie wartości najmłodszemu pokoleniu. Sam zamieszkał na stałe w Łomży w 1994 roku i, jak wspominał, szybko został zaproszony do grona kwestujących. Nie trzeba było go namawiać. Od tamtej pory stara się uczestniczyć w zbiórce co roku.

Wawrzyniec Kłosiński z ciepłym humorem opisał wytrwałość chłopców, którym pod koniec dyżuru coraz trudniej było utrzymać puszki. Mali kwestarze zastanawiali się przy tym, dlaczego nie wszyscy wchodzący na cmentarz wykupują „bilety wstępu”. W tej dziecięcej interpretacji dobrowolnej zbiórki było coś ujmującego. Dla chłopców pomaganie stało się już naturalną częścią odwiedzin na cmentarzu, czymś, co robi się razem z dziadkami.

Przy puszce spotykają się różni ludzie

W Zaduszki o znaczeniu wspólnej troski o nekropolię mówił minister rolnictwa i rozwoju wsi Stefan Krajewski. Zwracał uwagę szczególnie na groby osób, które nie mają już bliskich mogących zadbać o ich miejsce spoczynku. W takich przypadkach opiekę nad śladami ich życia podejmuje lokalna społeczność.

– To jest niezwykle ważna, potrzebna inicjatywa. Też inicjatywa, która cieszy się działaniem ponad podziałami politycznymi, bo z każdego ugrupowania, z każdej opcji możemy tu spotkać polityków, działaczy samorządowych, społecznych. I dobrze, że tak się dzieje od lat – podkreślał Stefan Krajewski.

Minister dziękował wszystkim wspierającym zbiórkę. Zaznaczał, że wiele nagrobków udało się już odnowić i uratować, a kontynuowanie tych prac jest możliwe dzięki kolejnym datkom.

– Każdy grosz się liczy i ważne, że te pieniądze się pojawiają co roku – mówił Stefan Krajewski.

Jacek Piorunek, członek zarządu województwa podlaskiego, szacował, że sam kwestuje od około dwudziestu pięciu lat. Udział w zbiórce również uważa za obowiązek. Zwracał uwagę, że przy cmentarzu spotykają się osoby o różnych poglądach i doświadczeniach, gotowe wspólnie pracować na rzecz zabytkowej nekropolii.

– Chcą wspólnie działać na rzecz tego cmentarza – podkreślał.

Zachęcał również, aby odwiedziny nie kończyły się wyłącznie na rodzinnych grobach. Warto znaleźć czas na poznanie zabytków, dostrzeżenie historycznych i artystycznych szczegółów oraz śladów różnych tradycji wyznaniowych. Dziękował Towarzystwu Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej za konsekwencję w organizowaniu zbiórki i przypominaniu mieszkańcom o potrzebie ochrony tego dziedzictwa.

Od lat z kwestarskimi puszkami stają lekarze, aktorzy, nauczyciele, księża, harcerze, dziennikarze, samorządowcy i przedstawiciele wielu innych zawodów. Obok osób aktywnych zawodowo emeryci, obok doświadczonych społeczników najmłodsi, którzy przychodzą z rodzicami i dziadkami. Łączy ich przywiązanie do Łomży i przekonanie, że wspólna pamięć potrzebuje także ich czasu i troski.

Wracają z daleka

Na łomżyński cmentarz wracają także ci, których życie zaprowadziło daleko od rodzinnego miasta. Wśród odwiedzających byli goście z Krakowa, Kamienia Pomorskiego, Pruszcza Gdańskiego, Olsztyna, Białegostoku, Gorzowa Wielkopolskiego i Jeleniej Góry. Pokonywali nieraz setki kilometrów, by znów stanąć przy grobach bliskich.

Część tych osób, choć od dawna mieszka gdzie indziej, nadal uczestniczy w trosce o łomżyńską nekropolię.

Dla organizatorów ważne było także zaplecze całego przedsięwzięcia. Szczególne podziękowania należą się dyrekcji i zespołowi Teatru Lalki i Aktora w Łomży. To tam od lat znajduje gościnę sztab kwesty, który może spokojnie wykonywać swoją pracę.

– To jest profesjonalizm, to jest wspaniały przykład na to, że jesteśmy cząstką świata, zmieniającą ten świat. Pro publico bono… – podkreślił Wawrzyniec Kłosiński, wiceprezes TPZŁ.

Podsumowując 1 listopada, organizatorzy dziękują za życzliwość, przyjaźń i otwarte serca. Był to drugi dzień zbiórki, więc na ostateczny wynik trzeba było jeszcze poczekać.

Żeby można było jeszcze przeczytać

Przed tygodniem pisaliśmy o kruszejących pomnikach i blaknących inskrypcjach. Dziś do tej opowieści dopisujemy twarze ludzi, którzy zatrzymali się przy kwestarskich puszkach. Z ich datków będzie można ocalić kolejne ślady czyjegoś życia. Spod warstw czasu znów wyłoni się nazwisko, data, kilka słów pożegnania, wystarczająco dużo, by ktoś przystanął i zechciał dowiedzieć się więcej.

Leon i Piotr zapewne nie zapamiętają wyniku zbiórki. Może zostanie z nimi ciężar puszki, bliskość dziadków i poczucie, że robili razem coś ważnego. Kiedyś te wspomnienia staną się częścią ich własnej opowieści o Łomży.

Tak przeszłość znajduje miejsce w kolejnym pokoleniu. A miasto zachowuje ciągłość: w nazwiskach ocalonych na kamieniu i w ludziach, którzy uczą swoich następców, dlaczego warto przy nich zostać na chwilę.

NAREW_842 (2).pdf

Przez trzy dni do kwestarskich puszek trafiło 79 531,75 zł na ratowanie łomżyńskich zabytków cmentarnych. Za tą kwotą stoją hojność darczyńców i czas ponad stu wolontariuszy, od najmłodszych po tych, którzy przy cmentarnej bramie dyżurują od dziesięcioleci. W najnowszej „Narwi” piszemy o wspólnej trosce o 225-letnią nekropolię oraz o obchodach 84. rocznicy likwidacji łomżyńskiego getta.

Pytamy także, jakie miejsce zajmą potrzeby ziemi łomżyńskiej w strategii rozwoju województwa. Sprawdzamy plany budowy boiska przy SP 9 i zaglądamy do odnowionej biblioteki przy ulicy Księżnej Anny. Miłośników fotografii zapraszamy na spotkania ze Stanisławem Zeszutem i Zbigniewem Walczukiem, a kibicom przybliżamy sytuację ŁKS-u Łomża po wyborze nowych władz.

Zapraszamy do lektury 842. numeru „Tygodnika Narew” z 3 listopada 2026 roku.

Stowarzyszenie Polskie Telewizje Lokalne i Regionalne reprezentował członek zarządu Krzysztof Wencki. W swoim wystąpieniu podkreślał potencjał lokalnych stacji w promocji regionów. – Jako producenci materiałów telewizyjnych jesteśmy w stanie pokazać firmom turystycznym, jak wyglądają nasze małe ojczyzny – mówił. Wskazał na Chiny jako wzór wykorzystania algorytmów AI, które precyzyjnie dopasowują i sprzedają ofertę podróżnym. Według niego chiński sektor wyznacza dziś globalne trendy w transmisji obrazu, optymalizacji streamingu czy formatach interaktywnych, a współpraca z China Media Group może stać się dla lokalnych telewizji „bezpośrednim katalizatorem innowacji”.

Głównym tematem obrad była sztuczna inteligencja i jej wpływ na biznes. O potrzebie międzynarodowych regulacji mówił były wicepremier Janusz Piechociński, prezes Izby Przemysłowo-Handlowej Polska-Azja. Przestrzegał przed oddaniem kontroli nad technologią wyłącznie rynkowi oraz apelował o kształcenie programistów posiadających silne bariery moralne. Z kolei Adam Abramowicz zauważył, że AI to ogromna szansa dla małych i średnich przedsiębiorstw. Technologia może dziś z powodzeniem zastąpić armię tłumaczy czy prawników, ułatwiając polskim przedsiębiorcom współpracę i eksport towarów do Chin.

O rosnącym zainteresowaniu rodzimych firm rynkami azjatyckimi mówiła przedstawicielka Hong Kong Trade Development Council. Zwróciła uwagę, że polski biznes chce wspólnie tworzyć innowacje i promować swoje produkty w Azji, odchodząc od modelu opartego wyłącznie na imporcie. Z kolei przedstawiciel Polskiej Organizacji Turystycznej zaznaczył, że kluczem do przyciągnięcia chińskich turystów z powrotem do naszego kraju jest dziś mądre wykorzystanie sztucznej inteligencji w azjatyckich mediach społecznościowych.

Wydarzenie zorganizowano na zlecenie China Media Group, a za jego przygotowanie odpowiadały Warszawska Izba Gospodarcza oraz Izba Przemysłowo-Handlowa Polska-Azja. Obrady poprowadził prezes WIG Marek Traczyk.

Prezentowana wystawa podzielona została na dwie części. Pierwsza obejmuje fotografie świątyń, kapliczek i krzyży. To obrazy utrzymane w kolorze, przedstawiające materialny wymiar sacrum, który podobnie jak otaczający nas świat podlega przemijaniu. 

Druga część cyklu przybiera zupełnie inną formę. To fotografie czarno-białe, odnoszące się do sfery duchowości. Jak podkreśla autor, brak koloru nie jest przypadkowy. Ma pomagać odbiorcy skupić się na tym, co najważniejsze i pozostawiać przestrzeń do własnych interpretacji. 

– To nie jest tylko to, co jest święte, ale bardziej dotyczy również tego, co nas otacza – mówi Zbigniew Walczuk, wyjaśniając swoje rozumienie pojęcia sacrum.

Fotograf podkreśla, że nie chce narzucać odbiorcom jednej definicji ani sposobu odczytywania prezentowanych prac. Każdy może odnaleźć w nich własne znaczenia i skojarzenia wynikające z osobistych doświadczeń oraz wrażliwości. 

Cykl „Sacrum” powstaje nieprzerwanie od dziesięciu lat i wciąż jest rozwijany. Autor systematycznie uzupełnia go o nowe fotografie, traktując projekt jako otwartą opowieść, która nadal ewoluuje wraz z kolejnymi poszukiwaniami i refleksjami. 

Nagroda dla skyrów pitnych od Mlekpolu stanowi wyróżnienie dla marki Łaciate i jej działań w obszarze rozwoju oferty produktowej. 

– W przypadku skyru pitnego Łaciatego zależało nam na połączeniu wysokiej zawartości białka z wygodą konsumpcji. W jednej butelce o pojemności 360 g znajdują się aż 23 g białka, a poręczne opakowanie pozwala sięgnąć po produkt w pracy, w podróży czy po aktywności fizycznej. Chcieliśmy, aby skyr stał się naturalnym elementem codziennych wyborów żywieniowych, a nie był postrzegany wyłącznie jako produkt spożywany w domu – mówi Małgorzata Cebelińska, wiceprezes zarządu SM Mlekpol.

Jak podkreśla przedstawicielka Spółdzielni, rozwój innowacyjnych produktów wymaga uważnej obserwacji rynku i dostrzegania tendencji, które dopiero kształtują potrzeby współczesnych konsumentów. Właśnie dlatego spotkania branżowe, takie jak Gala Złotych Innowacji, są okazją do wymiany doświadczeń i weryfikacji kierunków rozwoju.

– Innowacyjność nie polega dziś wyłącznie na tworzeniu nowych wyrobów. To przede wszystkim umiejętność dostrzegania zmieniających się potrzeb i preferencji konsumenckich oraz wykorzystywania tych spostrzeżeń w procesie rozwoju naszej oferty. Cieszy nas, że produkty SM Mlekpol są zauważane i doceniane, ponieważ pokazuje to, że potrafimy łączyć doświadczenie dużej spółdzielni mleczarskiej z otwartością na nowe pomysły i trendy – dodaje Małgorzata Cebelińska.

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się w ramach Innovation Day – spotkania poświęconego innowacjom i kierunkom rozwoju rynku. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli branży spożywczej, handlu i biznesu, stwarzając przestrzeń do wymiany doświadczeń oraz rozmów o rozwiązaniach odpowiadających na zmieniające się oczekiwania kupujących.

Jakiś czas temu poinformował on o restrukturyzacji, które ma pomóc wyprowadzić klub na prostą. Wobec narastających kłopotów, w minionym tygodniu odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Członków, na którym podziękowano dotychczasowym prezesom klubu – Tomaszowi Bałdydze, Michałowi Kotelczukowi. Obaj przez ostatnie cztery i pół roku sprawowali swoje funkcje. Nowym prezesem klubu został wybrany Karol Grządka, a wiceprezesem Łukasz Kozdryk. 

Jednocześnie wciąż nie znamy nazwiska trzeciej osoby, która zasiądzie w zarządzie klubu, jak stanowi jego statut. Grządka i Kozdrzyk to osoby spoza środowiska łomżyńskiego. Nowy prezes ŁKS-u jest biznesmanem z Kraśnika, a w przeszłości podejmował się już misji odbudowy klubu piłkarskiego – Stali Kraśnik. Z kolei Łukasz Kozdryk to przedsiębiorca z Warszawy, który swoją działalność prowadził między innymi w branży motoryzacyjnej. 

Na obecny moment nie wiemy oficjalnie, ile wynosi zadłużenie ŁKS-u Łomża. W mediach pojawiają się doniesienia o kwocie przekraczającej 1,2 miliona złotych. Najważniejszym zadaniem nowo wybranego zarządu będzie pozyskanie dodatkowych środków, które pozwolą spłacić zaległości i umożliwić dalsze funkcjonowanie klubu. Jednocześnie prezesi będą musieli pozyskać zimą zawodników, którzy podniosą poziom drużyny. 

Celem klubu na obecną kampanię jest utrzymanie w Betclic 3. Lidze, chociaż obaj Panowie deklarują chęć pozostania na stanowiskach nawet w przypadku ewentualnego spadku. Najbliższe spotkanie ligowe Biało-Czerwoni rozegrają 7. listopada, kiedy to zmierzą się w Suwałkach z miejscowymi Wigrami.

W Łomży odbyło się jedno ze spotkań konsultacyjnych, podczas którego przedstawiciele samorządu województwa, naukowcy, przedsiębiorcy i mieszkańcy mogli rozmawiać o kierunkach rozwoju regionu. Szczególną uwagę poświęcono wzmocnieniu miast subregionalnych, w tym Łomży, transformacji energetycznej, dostępności usług publicznych, rozwojowi przedsiębiorczości i przygotowaniu regionu na kolejną perspektywę finansową Unii Europejskiej na lata 2028-2034.

Jak podkreślał Jacek Piorunek, członek zarządu województwa podlaskiego, obowiązująca strategia została przyjęta w 2020 roku, jednak zmieniające się warunki społeczno-gospodarcze i geopolityczne sprawiły, że konieczne jest jej uaktualnienie. Konsultacje prowadzone są w pięciu miastach regionu, zanim powstanie projekt nowego dokumentu.

– Rozpoczęliśmy proces aktualizacji obecnej strategii rozwoju Województwa Podlaskiego. W związku z tym, że życie jest dynamiczne, że te procesy społeczno-gospodarcze się zmieniają, jesteśmy też w innej sytuacji geopolitycznej niż wtedy, rozpoczęliśmy proces aktualizacji tej strategii i uzupełniania jej – powiedział Jacek Piorunek. 

Jednym z głównych tematów spotkania była sytuacja demograficzna regionu. Z przedstawionej diagnozy wynika, że województwo zmaga się z ujemnym przyrostem naturalnym i odpływem mieszkańców, szczególnie ludzi młodych. Profesor Joanna Ejdys zwróciła uwagę, że działania strategiczne powinny koncentrować się na zatrzymywaniu młodych osób w regionie i zwiększaniu jego atrakcyjności jako miejsca do życia i pracy. 

Władze województwa chcą również odejść od modelu skoncentrowanego głównie na Białymstoku. Jednym z kierunków zmian ma być wzmacnianie miast subregionalnych i powiatowych, takich jak Łomża, Suwałki czy Bielsk Podlaski.

– Chcemy zrezygnować z takiego monocentrycznego zarządzania województwem, gdzie główne nakłady są w stolicy województwa, na rzecz miast powiatowych, na rzecz miast subregionalnych, takich jak Łomża, Suwałki, Bielsk Podlaski, poszczególne powiaty, po to, żeby one stały się centrum rozwoju województwa podlaskiego, a nie tylko stolica regionu – mówił Jacek Piorunek. 

Istotnym zagadnieniem pozostaje także transformacja energetyczna. Samorząd województwa planuje stawiać na rozwój odnawialnych źródeł energii, magazynów energii oraz nowoczesnych technologii energetycznych. Temat ten został wskazany jako jeden z kluczowych elementów aktualizowanej strategii. 

Marszałek województwa podlaskiego Łukasz Prokorym podkreślał natomiast znaczenie konsultacji społecznych i rolę nowej strategii w pozyskiwaniu środków europejskich po 2028 roku.

– Ten dokument jest dlatego ważny, ponieważ będzie podstawą przyszłych funduszy europejskich w naszym regionie, czyli w tej perspektywie 28-34. Jestem przekonany, że te pomysły, które dzisiaj usłyszymy na spotkaniu, też te, które wpłyną w formie pisemnej, będą podstawą tego, jak ten subregion łomżyński będzie się rozwijał przez kolejne 7 lat – powiedział Łukasz Prokorym.

Marszałek zwrócił również uwagę na skutki położenia przy granicy z Białorusią. Jak zaznaczył, zamknięcie granic doprowadziło do zerwania dotychczasowych powiązań gospodarczych wielu przedsiębiorstw, co wymaga wsparcia konkurencyjności firm oraz tworzenia nowych kompetencji na rynku pracy. Wśród priorytetów wymienił także rozwój edukacji, szkolnictwa zawodowego, telemedycyny i dostępności usług publicznych. 

Podczas spotkania podkreślano również znaczenie bezpieczeństwa oraz przygotowania regionu do nowych wyzwań związanych z sytuacją na wschodniej granicy Unii Europejskiej. Te kwestie mają znaleźć swoje miejsce w aktualizowanej strategii i być uwzględniane przy planowaniu przyszłych inwestycji oraz wydatkowaniu środków publicznych. 

Proces konsultacji trwa, a uwagi mieszkańców, przedsiębiorców i samorządowców mają posłużyć do opracowania ostatecznej wersji dokumentu wyznaczającego kierunki rozwoju województwa podlaskiego w najbliższych latach.

– Ważnym źródłem pomysłów na innowacje są między innymi pracownicy zakładów Spółdzielni, którzy doskonale znają wykorzystywane technologie i potrafią wskazać możliwości ich dalszego zastosowania. Dla przykładu, nasze doświadczenia zdobyte przy wdrażaniu skyru Łaciatego mogą ułatwić rozwój kolejnych produktów funkcjonalnych – mówiła Małgorzata Cebelińska.

Za prace badawczo-rozwojowe i wdrożeniowe w SM Mlekpol odpowiada Instytut Innowacji Przemysłu Mleczarskiego w Mrągowie, powołany przez Spółdzielnię w 2010 roku. Współpracuje on z technologami zakładów oraz zespołami handlu, marketingu i eksportu. Celem jest nie tylko opracowanie produktu, lecz także skuteczne przeniesienie go z etapu badań do produkcji przemysłowej.

Szczególne wyzwanie stanowi asortyment wysokobiałkowy, w wypadku którego równie ważne jak wartość odżywcza są smak i konsystencja. Mlekpol rozwija tę kategorię m.in. w ramach linii Łaciate Protein+, a kolejnym projektem jest skyr łyżeczkowy, który już wkrótce pojawi się na sklepowych półkach. 

– Samo dodanie białka nie wystarczy, by konsument zechciał po produkt wrócić. Liczą się smak i konsystencja, a wysoka zawartość białka stawia przed technologami dodatkowe wyzwania. Marka Łaciate kojarzy się z jakością i musimy konsekwentnie dbać o ten standard. Dlatego niektóre projekty wymagają więcej czasu – podkreśliła wiceprezes Mlekpolu.

Innowacje rozwijane są również z myślą o rynkach zagranicznych. Udział w targach branżowych, m.in. w Korei Południowej, Wietnamie, Singapurze i na Filipinach pozwala Spółdzielni lepiej poznawać potrzeby lokalnych odbiorców. Tworzenie produktów eksportowych wymaga przy tym uwzględnienia nie tylko oczekiwań konsumentów, lecz także warunków transportu i dystrybucji.

Podczas panelu poruszono również temat ESG i wpływu kosztów transformacji środowiskowej na konkurencyjność europejskich producentów. Małgorzata Cebelińska zaznaczyła, że Mlekpol inwestuje w poprawę efektywności procesów, a już 25 proc. wykorzystywanej przez Spółdzielnię energii pochodzi ze źródeł własnych. Podkreśliła jednocześnie, że realizacja celów środowiskowych musi uwzględniać rachunek ekonomiczny i warunki konkurencji na rynkach globalnych.

W panelu uczestniczyli również Anna Mitura, Managing Director & Head of Poland w SIG, oraz Paweł Wyrzykowski, dyrektor ds. relacji rynkowych i zrównoważonej transformacji w BNP Paribas Bank Polska. Dyskusję moderował dziennikarz Wojciech Szeląg. Organizatorem konferencji była firma Fischer Trading Group, wydawca magazynów „Hurt & Detal” i „Food from Poland”.

Na wystawie zostaną zaprezentowane dudy różnych pokoleń mistrzów, rekonstrukcje wykonane na podstawie egzemplarzy muzealnych, archiwalnych fotografii i ilustracji. Ekspozycja pozwoli porównać białoruską tradycję z kontekstem europejskimi, w szczególności z polskimi instrumentami z typu bock.

Zwiedzający będą mogli posłuchać archiwalnych nagrań dudziarzy urodzonych jeszcze w XIX wieku, zobaczyć rzadkie materiały kroniki filmowej, dowiedzieć się, jak dudy brzmią we współczesnej muzyce różnych gatunków, a także samodzielnie spróbować zagrać na dudzie edukacyjnej.

Osobnym tematem wystawy będą dudy jako symbol we współczesnej kulturze białoruskiej, wykorzystywany w reklamie, w oficjalnym przekazie państwowym, a także jako znak politycznego oporu.

Zapraszamy na wernisaż wystawy:

Kiedy: 5 listopada 2026 roku, godz. 12:00

Gdzie: Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu, ul. Pałacowa 5.

Wystawę będzie można zwiedzać do 6 grudnia 2026 roku.

Kurator: Jauhien Barysznikau (Eugen Baryshnikau).

Organizatorzy: Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu, Centrum Kultury Białoruskiej w Białymstoku, Muzeum Wolnej Białorusi.

Podczas swojego wystąpienia europosłanka poruszyła szereg tematów związanych z sytuacją Polski i Unii Europejskiej. Mówiła między innymi o procedowaniu umowy handlowej Mercosur, sytuacji polskiego rolnictwa, wyzwaniach dla krajowej gospodarki w kontekście relacji z Ukrainą oraz o unijnym programie pożyczkowym SAFE.

Część spotkania poświęcono również sprawom regionalnym. Zbigniew Kasperczuk przedstawił swoje obserwacje dotyczące funkcjonowania samorządu województwa podlaskiego oraz prac sejmiku wojewódzkiego.

W wydarzeniu uczestniczył także burmistrz Wysokiego Mazowieckiego Jarosław Siekierko, który podziękował za merytoryczną dyskusję oraz zwrócenie uwagi na problemy istotne zarówno dla regionu, jak i całego kraju.

Obecny był również radny Łomży i koordynator Ruchu Narodowego w mieście oraz powiecie łomżyńskim Piotr Modzelewski. W rozmowie z organizatorami podkreślał znaczenie bezpośrednich spotkań z mieszkańcami oraz potrzebę wsłuchiwania się w ich oczekiwania i problemy.

W spotkaniu uczestniczyli również samorządowcy z miasta i powiatu wysokomazowieckiego. Duża frekwencja pokazała, że mieszkańcy chętnie korzystają z możliwości bezpośredniej rozmowy z przedstawicielami życia politycznego i publicznego. Organizatorzy podkreślali, że tego typu wydarzenia stanowią ważną przestrzeń do wymiany opinii oraz dyskusji o sprawach dotyczących zarówno regionu, jak i całego kraju.

Dzięki przebudowie filia zyskała dodatkowe 100 metrów kwadratowych powierzchni, nowy układ pomieszczeń i bardziej funkcjonalną przestrzeń dla czytelników. W placówce znajduje się około 30 tysięcy książek, ale biblioteka pełni dziś znacznie szerszą rolę niż tylko wypożyczalnia. Organizowane są tu spotkania, warsztaty, zajęcia edukacyjne oraz wydarzenia dla dzieci, młodzieży, dorosłych i seniorów.

– Cieszymy się, że w Łomży powstało tak piękne miejsce. Filia biblioteki funkcjonowała przez lata, ale przeszła gruntowny remont związany ze zwiększeniem powierzchni oraz wyposażeniem. Chcemy też promować czytelnictwo, bo wiemy, jak w dzisiejszych czasach jest ono ważne – mówił prezydent Łomży Mariusz Chrzanowski.

Jak podkreślał, biblioteka nie jest już wyłącznie miejscem, gdzie wypożycza się książki.

– Odbywają się tutaj różnego rodzaju zajęcia dla najmłodszych, dla przedszkolaków i uczniów szkół podstawowych, po to właśnie, żeby w odpowiedni sposób spędzać wolny czas i rozwijać człowieka – zaznaczył.

O zakresie przeprowadzonych zmian mówiła dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej Teresa Fromelc-Pawelczyk.

– Filia funkcjonuje w tym miejscu już od ponad 40 lat, a dzisiaj jest takie symboliczne otwarcie po remoncie i modernizacji. Biblioteka zyskała dodatkową przestrzeń, została zmodernizowana i wyposażona – podkreślała.

Najbardziej odczuwalną zmianą jest powiększenie powierzchni.

– Zyskaliśmy dodatkowo 100 metrów kwadratowych. Dzięki temu udało się wygospodarować miejsce na toaletę dla osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo zyskaliśmy przestrzeń dla książek, ponieważ na tej powierzchni zgromadzonych jest 30 tysięcy książek i było już bardzo ciasno – wyjaśniała.

Biblioteka już teraz notuje duże zainteresowanie mieszkańców.

– Filia działa od czerwca. Zauważamy duże zainteresowanie czytelników, chociaż oczywiście życzylibyśmy sobie, żeby było ich jeszcze więcej. Wprowadzamy dodatkowe aktywności, za nami warsztaty dla seniorów dotyczące cyberbezpieczeństwa czy program „Żywa Książka” – mówiła Teresa Fromelc-Pawelczyk.

Głos zabrała również kierownik placówki Agnieszka Chrostowska.

– Mogę tylko obiecać, że ta biblioteka będzie przyjazna wszystkim. Od maluszka po seniora. Mam nadzieję, że zrealizujemy to w naszej bibliotece – powiedziała. 

O znaczeniu takich miejsc mówił także Jacek Sasin, który zwracał uwagę na rolę bibliotek we współczesnym świecie.

– Od starożytności książka i biblioteki były czymś, co towarzyszyło człowiekowi. Dzisiaj książka jest powszechna i to jest wielkie osiągnięcie naszych czasów. Mądrzy władcy dbali o to, aby powstawały biblioteki, aby wiedza kumulowała się właśnie w księgach – mówił. 

Jak podkreślał, nawet w erze cyfrowej papierowa książka pozostaje czymś wyjątkowym.

– Nic tej papierowej książki nie zastąpi. Ten fizyczny kontakt z kartką, z papierem, z drukiem, z pięknem książki niczym nie może być zastąpiony – zaznaczył. 

O atmosferze panującej w bibliotece mówiła wieloletnia czytelniczka Łucja Karolczuk.

– W Łomży mieszkam 50 lat. Wcześniej odwiedzałam biblioteki w Ełku, Białymstoku i Warszawie. Chciałam podziękować ludziom, którzy tworzą tu wspaniały klimat współpracy z czytelnikiem. Z taką empatią, jaką tutaj spotkałam, wcześniej się nie zetknęłam – mówiła. 

Zwróciła również uwagę na ogrom pracy wykonywanej przez bibliotekarzy, szczególnie podczas zajęć dla najmłodszych.

– Miałam okazję uczestniczyć w zajęciach z małymi czytelnikami. To bardzo wesoła, ale jednocześnie bardzo trudna praca. Po dwóch godzinach byłam zmęczona jak po tygodniu pracy. To pokazuje, ile wysiłku wkładają w to pracownicy biblioteki – podkreślała. 

Przewodniczący Rady Miejskiej Wiesław Grzymała przypomniał, że realizacja inwestycji wymagała wcześniejszych dyskusji i decyzji samorządu.

– W dobie obecnych czasów, kiedy mamy wiele elektronicznych nośników informacji, książka mimo wszystko pozostaje bardzo ważnym źródłem wiedzy. Życzę pracownikom, żeby w tych warunkach dobrze się pracowało, a czytelnikom miłego korzystania z tego miejsca – mówił.

Odnowiona filia ma być nie tylko miejscem wypożyczania książek, ale także przestrzenią spotkań, edukacji i integracji mieszkańców. Wszystko wskazuje na to, że po remoncie będzie mogła jeszcze lepiej pełnić tę rolę.

Wydarzenie zaplanowano na 5 listopada 2026 roku o godz. 10:00 w Hali Kultury w Łomży przy ul. Stary Rynek 6 (sala spotkań).

Aby wziąć udział w spotkaniu, należy przesłać wypełniony, podpisany i zeskanowany formularz zgłoszeniowy wraz z wymaganymi oświadczeniami na adres e-mail: izabela.grela@podlaskie.eu. Termin nadsyłania zgłoszeń upływa 3 listopada 2026 roku.

Organizatorzy zachęcają przedstawicieli organizacji pozarządowych do udziału w spotkaniu i skorzystania z możliwości pozyskania środków na realizację swoich inicjatyw.

Wyposażenie: instalacja wodno-kanalizacyjna, zimna woda, centralne ogrzewanie.

Termin odbycia przetargu: 17.11.2026 r., godz. 10:00. w siedzibie MPGKiM ZB w Łomży, ul. Akademicka 22, pokój nr 202 (I piętro)

Więcej informacji na stronie internetowej pod adresem https://www.bip-lomza.pl/mpgkim/6667

Autorami projektu byli Stanisław Zeszut, nieżyjący już Wojciech Surawski oraz Zbigniew Ciborowski. Ich celem było przede wszystkim udokumentowanie drewnianej architektury dawnego województwa łomżyńskiego. 

– W trójkę wpadliśmy na pomysł, żeby zrobić byłe województwo łomżyńskie. Tematem głównym było to, żeby zdokumentować architekturę drewnianą. Nie do końca ludzi. Owszem, umówiliśmy się, że jeżeli ludzie się pokażą, to zrobimy tę fotografię. Natomiast początkiem była Wizna, bo tam była największa ilość budynków drewnianych – wspominał Stanisław Zeszut. 

Fotografowie przez lata wracali w te same miejsca, obserwując nie tylko architekturę, ale także światło, pory roku i zmieniający się krajobraz.

– Jeździliśmy sobie wiosną, latem czy jesienią na taki sprawdzian, żeby zobaczyć, jak zachowuje się światło. Okazało się, że jesień jest bardzo fajna, bo jest łagodne światło. Lato jest bardzo ostre i są ostre światłocienie – opowiadał autor projektu. 

Z czasem najważniejszym elementem fotografii stali się jednak mieszkańcy.

– Wytłumaczyliśmy ludziom, że chcemy udokumentować odchodzące już drewniane budynki, które powolutku zaczynają znikać z miejscowości i wiosek. Żeby było to na pamiątkę. Wtedy ludzie zaczęli nas prosić o zrobienie także ich samych na tle domów – mówił Stanisław Zeszut. 

Fotografowie odwiedzali między innymi Wiznę, Kolno, Radziłów oraz miejscowości położone na obrzeżach dawnego województwa łomżyńskiego.

– W Kolnie było dużo budynków drewnianych. Mieszkańcy byli bardzo otwarci. Nie było problemu, żeby ich fotografować, bo nawet chcieli zaistnieć na tych fotografiach – wspominał. 

Prace dokumentowały nie tylko architekturę, ale również codzienność regionu.

– Były zapusty w Radziłowie, była dokumentacja tradycji i obrzędów. Były przepływające przez Narew krowy, koniki, formanki, owce. Powoli zawędrowaliśmy po całym naszym województwie – opowiadał Stanisław Zeszut. 

Jak podkreślał Zbigniew Ciborowski, choć projekt zaczynał się od dokumentowania architektury, ostatecznie najważniejsi okazali się ludzie.

– Te nasze wyjazdy dotyczyły głównie ludzi, głównie tego, co się wokół nich dzieje, a to wszystko działo się na ziemi łomżyńskiej. Na tym nam bardzo zależało – mówił.

Po początkowej nieufności mieszkańcy często otwierali przed fotografami drzwi swoich domów.

– Po krótkim wyjaśnieniu sprawy okazało się, że mieszkańcy ziemi łomżyńskiej są bardzo życzliwi i gościnni. Bardzo często zapraszali nas na kawę, na poczęstunek. Widać było, że mają niedosyt rozmowy z ludźmi z innych miejsc ziemi łomżyńskiej – wspominał Zbigniew Ciborowski. 

Twórcy zgodnie podkreślają, że nie interesowały ich wielkie zabytki ani znane nazwiska.

– Nie fotografowaliśmy zabytków, nie fotografowaliśmy znanych ludzi. Fotografowaliśmy mieszkańców ziemi łomżyńskiej i środowisko, w którym żyją, bo to dla nas było najbardziej istotne. To kształtuje klimat i obraz tej ziemi – mówił Zbigniew Ciborowski.

Po latach zgromadzony materiał nabrał jeszcze większej wartości.

– Pomyślałem, że po tylu latach warto byłoby to jednak pokazać, bo szkoda tego materiału, tego czasu, tych emocji i wysiłku włożonego przez nas. Uważam, że warto było i trzeba dokumentować swoje okolice, swoje miejscowości, bo jednak czas upływa. Dlatego tytuł jest „Czas Ziemi Łomżyńskiej” – podsumował Stanisław Zeszut.

Na Mistrzostwach Województwa Lubelskiego walczyli oni w różnych kategoriach, a w sumie udało im się zgarnąć aż 24 medale! Podopieczni Shihana Roberta Gaździka i Senseia Kacpra Łukasiuka wrócili do domów z 13 złotymi krążkami, 9 srebrnymi medalami i 2 brązowymi odznaczeniami. Cała impreza miała prestiżową rangę, albowiem nie zabrakło na niej znanych i cenionych osobistości. 

Na turnieju rywalizowali między innymi zawodnicy z Siedlec, czy Ząbek, a w sumie odbyło się na nim około 200 startów. Tym większe gratulacje należą się młodym adeptom Karate z Ciechanowca i okolic!