W programie wizyty znalazły się między innymi Muzeum Północno-Mazowieckie, Stary Rynek i katedra w Łomży, Muzeum Diecezjalne, Muzeum Przyrody w Drozdowie, Łomżyński Park Krajobrazowy Doliny Narwi, Skansen Kurpiowski w Nowogrodzie oraz forty w Piątnicy.

Jak podkreślał Bogdan Dyjuk, członek zarządu województwa podlaskiego, promocja ziemi łomżyńskiej jest jednocześnie promocją całego województwa.

– To jest naturalne, bo ziemia łomżyńska, tak jak inne subregiony, jest częścią województwa podlaskiego i mówimy o promocji województwa podlaskiego. Mnie cieszy ponadto fakt, że grupa z sektora turystyki przyjazdowej Polskiej Izby Turystyki przyjechała do nas także w ramach ogólnopolskich obchodów Światowego Dnia Turystyki – mówił. 

Jak zaznaczył, samorządowi zależy na promowaniu regionu nie tylko w szczycie sezonu turystycznego.

– Nam istotne i ważne jest, aby promować ten region nie tylko w wysokim sezonie, ale także właśnie teraz, jesienią. Temu służą różne spotkania wyjazdowe, uczestnictwo w targach, imprezach promocyjnych, a także organizacja takich spotkań w naszym regionie – podkreślał. 

Dyjuk przypomniał także o działaniach promocyjnych prowadzonych przez województwo.

– Możemy powiedzieć, że swoje działanie zrobił Podlaski Bon Turystyczny. Ilość odsłon stron poświęconych naszemu regionowi i bonowi turystycznemu szła w miliony. Informacje o promocji regionu pojawiały się również w mediach zagranicznych. Podejmujemy działania promujące nasz region, pokazujące ten obszar turystyki pozytywnej, gdzie można odpocząć, gdzie czas płynie wolniej i można zatopić się w naturze – mówił. 

W organizację wydarzenia zaangażowała się OST Gromada. Jak wyjaśniał Krzysztof Moczulski, prezes zarządu spółki, celem jest pokazanie potencjału turystycznego Łomży i całego regionu.

– Gromada jest inicjatorem takiego spotkania, bo będą tutaj szefowie biur turystyki przyjazdowej. Wspólnie z władzami samorządowymi województwa podlaskiego i Łomży chcemy pokazać i zaprezentować region Łomży oraz województwa podlaskiego. Myślę, że ta prezentacja wpłynie pozytywnie na zwiększenie odwiedzin tego regionu i miasta Łomży przez turystów – powiedział. 

Zdaniem prezesa OST Gromada, region nie jest niedoceniany, ale wciąż wymaga większej promocji.

– Może nie tyle jest niedoceniany, co mało promowany i reklamowany. Dzisiejsze spotkanie ma na celu zwiększenie reklamy, promocji i działań marketingowych w tym kierunku – mówił. 

Zwrócił również uwagę na wyjątkowy charakter województwa podlaskiego.

– Różnorodność województwa podlaskiego jest dodatkowym walorem turystycznym i bogactwem pod względem kulturowym. Turyści to doceniają i dzięki temu region staje się coraz bardziej atrakcyjny turystycznie – podkreślił. 

O znaczeniu wydarzenia dla Łomży mówił także Jacek Piorunek, członek zarządu województwa podlaskiego.

– Cieszę się, że uczestniczy w tym również Gromada, która jest właścicielem hotelu Gromada w Łomży. Na pewno dużo znaczy to, że dzieje się to właśnie tutaj. To także dodatkowa promocja hotelu. Myślę, że hotel na to zasługuje, bo jego otoczenie i infrastruktura cały czas się poprawiają – zaznaczył. 

– Przy okazji dodatkowej promocji i zamierzeń, które mają touroperatorzy, jeszcze więcej atrakcji w tym hotelu powstanie. Będzie to z korzyścią dla turystyki Łomży i ziemi łomżyńskiej – dodał. 

Organizatorzy liczą, że bezpośrednie poznanie regionu przez przedstawicieli branży turystycznej przełoży się na większe zainteresowanie Łomżą i okolicami wśród turystów z kraju i zagranicy.

„Wykopki pod Wiatrakiem” odbyły się w niedzielę, 20 września. Goście ciechanowieckiego muzeum mogli nie tylko obserwować dawne prace polowe, lecz także samodzielnie wziąć w nich udział.

Ziemniaki najpierw wykopywano motykami, później do pracy ruszyła kopaczka konna. Po bronowaniu pola uczestnicy wspólnie zbierali plony. Taką sąsiedzką pomoc nazywano dawniej tłoką.

– Zapraszamy przede wszystkim do czynnej pracy polowej. Wspólnie kopiemy ziemniaki i szatkujemy kapustę. Można nazwać to warsztatami, ale na wsi była to tłoka, podczas której sąsiedzi schodzili się i pomagali sobie w pracy – wyjaśniała Agnieszka Kiersnowska z Działu Etnograficznego Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu.

Program obejmował również kiszenie kapusty, wirowanie mleka, oddzielanie śmietany i ubijanie masła. W muzealnych zagrodach prezentowano prace wykonywane jesienią w wiejskich domach i obejściach.

– Można było zobaczyć, jak dawniej przędło się wełnę na kołowrotku, tarło len i konopie, mieliło ziarno w żarnach oraz przygotowywało snopki ze słomy – mówiła Anna Wiśniewska, zastępca dyrektora muzeum.

Zwiedzający przyglądali się także darciu pierza, wyplataniu sznurków oraz przygotowywaniu słomy na strzechę. Pracownicy muzeum wyjaśniali nie tylko sposób wykonywania poszczególnych czynności, ale również ich znaczenie w życiu dawnej wsi.

– Dzisiaj mało kto wie, czym było tarcie lnu. Chodziło o przygotowanie surowca do późniejszego tkania. Pokazujemy również pracę na kołowrotku i darcie pierza, czyli zajęcia wykonywane jesienią, aby przygotować się do zimy – dodała Agnieszka Kiersnowska.

Stuletnia maszyna odzyskała sprawność

Jednym z najważniejszych punktów tegorocznych wykopków było uruchomienie zabytkowego silnika stacjonarnego „Piekarski”, zasilanego gazem drzewnym. Maszynę wyprodukowano w Warszawie w drugiej połowie lat 20. XX wieku. Ma więc około stu lat.

– Jest to jedyny rozpoznany silnik pochodzący z zakładów mechanicznych Piekarskiego w Warszawie. Według naszej wiedzy to również jedyny działający w Polsce silnik stacjonarny tego rodzaju zasilany gazem drzewnym – mówił Marek Wiśniewski, kierownik Działu Techniki Rolniczej Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu.

Maszyna trafiła do muzeum dwa lata temu jako dar. Jej stan był bardzo zły. Brakowało niektórych podzespołów, a po zawaleniu się murowanego budynku, w którym wcześniej pracowała, uszkodzone zostały między innymi kadłub i cylinder.

Konserwację silnika przeprowadzono dzięki dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz środkom Województwa Podlaskiego. Po zakończeniu prac maszyna odzyskała sprawność i podczas wydarzenia została zaprezentowana w ruchu.

Chleb bez drożdży, zegarka i wagi

Zapachowi jesiennych prac towarzyszył aromat chleba wypiekanego w tradycyjnym, jednokomorowym piecu. Jego przygotowaniem zajmował się Zbigniew Terewońko, który od lat uczestniczy w wydarzeniach organizowanych przez ciechanowieckie muzeum.

Chleb powstał bez dodatku drożdży, na naturalnym zakwasie z żytniej mąki razowej i żytniej pytlówki. Na dwie części mąki razowej przypadała jedna część pytlówki. Do zaczynu trafiły również sól, cebula oraz miód.

Przygotowanie rozpoczynało się poprzedniego wieczoru. Resztki zakwasu pozostawione w dzieży zalewano ciepłą wodą i łączono z mąką. Po około 12 godzinach zaczyn był gotowy do dalszego wyrabiania ciasta.

– Niczego nie ważę. Wszystko robię na oko i na wyczucie. Dobrze wyrobione ciasto poznaję po tym, że dłonie łatwo z niego wychodzą – tłumaczył Zbigniew Terewońko.

Po wyrobieniu ciasto wygładzano w dzieży i pozostawiano do wyrośnięcia. Następnie przekładano je do form wyłożonych liśćmi chrzanu. Zbigniew Terewońko wykorzystuje także liście winorośli, to jego własny pomysł zaczerpnięty z doświadczeń zdobytych podczas pobytu we Włoszech.

Temperaturę pieca sprawdzano bez termometru. Dawne gospodynie wsypywały na jego dno odrobinę mąki. Jeśli szybko czerniała, oznaczało to, że piec jest zbyt gorący i trzeba go przewietrzyć.

Wypiek trwał około dwóch godzin. Po wyjęciu bochenków skórkę smarowano najpierw wodą, a następnie słoniną, aby zachowała miękkość. Gotowy chleb studzono odwrócony spodem do góry. Dzięki temu skórka nie oddzielała się od miąższu. Jak mówił Zbigniew Terewońko, dawniej tłumaczono dzieciom, że w przeciwnym razie „myszy będą hulały między skórką a chlebem”.

Pokazy prowadzone w muzeum sprawiają, że część gości wraca do domowego wypieku pieczywa. Uczestnicy zabierają porcję zakwasu, a po roku lub dwóch ponownie odwiedzają skansen i opowiadają o własnych bochenkach.

– Można dodawać mąkę pszenną, pestki dyni albo słonecznik. Każdy ma swój sposób. Najważniejsze, żeby włożyć w tę pracę serce i polubić pieczenie chleba – podkreślił Zbigniew Terewońko.

Podczas „Wykopków pod Wiatrakiem” dawna wieś nie była nieruchomą ekspozycją. Uczestnicy weszli na pole, uruchomiona po konserwacji maszyna ponownie zaczęła pracować, a z pieca wyjęto świeże bochenki. Historia była tego dnia nie tylko opowiadana, można jej było dotknąć, spróbować i nauczyć się jej własnymi rękami.

Hubertus ma w Kisielnicy ponad 20-letnią tradycję. Po kilkuletniej przerwie wydarzenie wznowiono w ubiegłym roku, dlatego tegoroczne spotkanie było drugą edycją po reaktywacji. Program połączył jeździeckie widowisko z atrakcjami dla całych rodzin.

Uczestnicy mogli spróbować jazdy konnej, zobaczyć zwierzęta mieszkające w ośrodku oraz nakarmić alpaki. Goście poznawali również zabytkowy, sześcihektarowy teren, który stopniowo odzyskuje dawny blask.

– Mieszkańcy oczekują takich imprez na świeżym powietrzu. To piękny teren. Mamy dziesięć koni, alpaki i inne zwierzęta, które sprawiają dzieciom wiele radości. Cieszy mnie przede wszystkim frekwencja – mówił Dariusz Domasiewicz, dyrektor Szpitala Wojewódzkiego w Łomży.

Miejsce, gdzie konie pomagają dzieciom

Ośrodek Jeździectwa i Rehabilitacji Konnej w Kisielnicy działa przy Szpitalu Wojewódzkim w Łomży, będącym jednostką samorządu Województwa Podlaskiego. Jego podstawowym zadaniem pozostaje hipoterapia dzieci.

Jednocześnie placówka coraz szerzej otwiera się na mieszkańców regionu. Organizowane są tu wycieczki szkolne, spotkania integracyjne, urodziny oraz wydarzenia plenerowe.

– Hipoterapia jest wpisana w DNA tego ośrodka. Chcemy pomagać dzieciom w rehabilitacji, ale także sprawić, aby to miejsce żyło i żeby ludzie ponownie tu wrócili – podkreślał Dariusz Domasiewicz.

To właśnie połączenie działalności terapeutycznej i społecznej staje się dziś znakiem rozpoznawczym Kisielnicy. Konie służą nie tylko rekreacji, lecz przede wszystkim wspierają proces rehabilitacji najmłodszych pacjentów.

Kisielnica odzyskuje dawny blask

W ciągu ostatniego półtora roku na terenie ośrodka przeprowadzono wiele prac porządkowych i remontowych. Zaangażowali się w nie osadzeni z Zakładu Karnego w Czerwonym Borze oraz uczestnicy Centrum Integracji Społecznej.

Jak podkreślał dyrektor szpitala, dzięki ich systematycznej pracy teren ośrodka wyraźnie się zmienia i staje się coraz bardziej przyjazny dla odwiedzających.

O planach dalszego rozwoju placówki mówił również Jacek Piorunek, członek Zarządu Województwa Podlaskiego.

– Chcemy, żeby ośrodek żył, żeby jak najwięcej osób przyjeżdżało tutaj i korzystało z jego usług. Nie może ograniczać się jedynie do nauki jazdy konnej i rehabilitacji dzieci. Potrzebujemy również przedsięwzięć, które przyciągną mieszkańców Łomży, okolic i całego województwa. Powoli właśnie tak się dzieje – powiedział.

Nie tylko jeden dzień święta

Województwo Podlaskie, które było partnerem strategicznym tegorocznego Hubertusa, współfinansuje funkcjonowanie ośrodka poprzez Szpital Wojewódzki w Łomży. Jego rozwój wspiera także Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Organizatorzy zapowiadają, że Hubertus będzie odbywał się w Kisielnicy każdego roku. Wydarzenie ma nie tylko przypominać o jeździeckich tradycjach tego miejsca, ale również zachęcać mieszkańców do odwiedzania ośrodka i korzystania z jego oferty.

Choć gonitwy, pokazy i rodzinne atrakcje trwają zaledwie jeden dzień, najważniejsza działalność prowadzona jest tutaj przez cały rok. To codzienna praca z dziećmi, dla których koń staje się nie tylko towarzyszem, ale także wsparciem w powrocie do sprawności. W spokojnym rytmie końskich kroków Kisielnica realizuje swoją najważniejszą misję – pomagać tym, którzy tej pomocy najbardziej potrzebują.

Zawody odbyły się 20 września na Stadionie Miejskim w Kolnie. Ich otwarta formuła umożliwiła start zarówno licencjonowanym lekkoatletom, jak i amatorom. W programie znalazły się biegi na różnych dystansach oraz konkurencje techniczne.

– Mamy ponad 200 uczestników, mieszkańców Kolna i powiatu kolneńskiego, ale nie tylko. Możemy mówić również o międzynarodowej obsadzie, ponieważ w biegu na 300 metrów wystartuje znana reprezentantka Maroka – mówiła Alicja Szymańska, dyrektor Kolneńskiego Ośrodka Kultury i Sportu.

Mityng został zgłoszony do kalendarza Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Dla zawodników posiadających licencje oznaczało to możliwość uzyskania wyników uwzględnianych w oficjalnych statystykach sportowych.

– Czekamy na dobre rezultaty. Liczymy między innymi na występ Dominiki Górskiej, która podczas ubiegłorocznych zawodów w Kolnie poprawiła rekord życiowy – podkreślała Alicja Szymańska.

Mistrzyni z Maroka na kolneńskiej bieżni

Szczególnym gościem zawodów była Salma Lehlali. Marokańska sprinterka niespełna trzy tygodnie wcześniej zdobyła złoty medal Igrzysk Śródziemnomorskich w Tarencie. W finale biegu na 400 metrów uzyskała czas 51,26 sekundy. W Kolnie wystartowała na dystansie 300 metrów.

– To moje pierwsze doświadczenie na tym dystansie i mam nadzieję, że uda mi się osiągnąć dobry wynik. Zaczęłam trenować w 2017 roku. Wcześniej grałam w piłkę nożną, więc moja przygoda z lekkoatletyką rozpoczęła się przypadkowo – opowiadała zawodniczka.

Mimo międzynarodowych sukcesów przyznała, że przed każdym startem nadal towarzyszy jej stres.

– Odczuwam pewne napięcie. Wynika ono z chęci osiągania jak najlepszych wyników – mówiła.

Powrót na własny stadion

Kolneńscy kibice z zainteresowaniem śledzili również występ Dominiki Górskiej, wychowanki Szkoły Podstawowej nr 2 w Kolnie, reprezentującej obecnie KS Podlasie Białystok. Zawodniczka specjalizuje się w pchnięciu kulą i rzucie dyskiem. W lutym 2026 roku zdobyła tytuł halowej mistrzyni Polski U20 w pchnięciu kulą.

– Dominika swoją przygodę ze sportem rozpoczęła dużo wcześniej, zanim powstał nowy stadion i kolneńska sekcja lekkoatletyczna. Dzisiaj mamy już jednak odpowiednią infrastrukturę i pierwsze sukcesy młodych zawodników – podkreślał Artur Duda, przewodniczący Rady Powiatu Kolneńskiego.

W konkursie pchnięcia kulą zwyciężyła Anna Kicińska z AZS UMCS Lublin. Po zakończeniu rywalizacji zwracała uwagę, że sportowa walka nie wyklucza wzajemnego wsparcia.

– Cieszę się z pierwszego miejsca, ale wiem, że Dominika podczas treningów i prób pchała znacznie dalej ode mnie. Tym razem nie był to jej dzień. Taki jest sport. Przekazuję jej wszystkie gratulacje – mówiła.

Jak podkreślała, zawodniczki regularnie spotykają się podczas zgrupowań i wspólnych startów.

– Wzajemnie się napędzamy na treningach i podczas konkursów. To zdrowa rywalizacja, którą bardzo cenię – dodała.

Anna Kicińska po raz pierwszy rywalizowała na stadionie w Kolnie.

– To bardzo ładny obiekt. Mimo że koło było śliskie, dobrze mi się pchało. Na pewno jeszcze tutaj wrócę – zapowiedziała.

Profesjonaliści i amatorzy na jednej bieżni

Wysoki poziom sportowy nie odebrał wydarzeniu otwartego charakteru. Obok utytułowanych zawodniczek wystartowali mieszkańcy Kolna i regionu, dla których najważniejsze było sprawdzenie własnych możliwości i przeżycie sportowych emocji.

– Spotkali się tutaj zawodnicy z różnych regionów Polski, a także z zagranicy. Dzięki temu mityng miał wysoki poziom. Najważniejsze jest jednak to, że połączył osoby zajmujące się sportem zawodowo z tymi, które uprawiają go dla przyjemności – mówił Artur Duda.

Kolno ma już doświadczenie w organizacji wydarzeń lekkoatletycznych. Na miejscowym stadionie odbywały się wcześniej między innymi mityng z okazji 600-lecia miasta oraz Otwarte Mistrzostwa Polski Kobiet i Mężczyzn w biegu na 5 kilometrów. „Aktywne Kolno na 5!” było kolejnym krokiem w budowaniu lokalnej marki sportowej oraz popularyzacji lekkiej atletyki.

Zwycięstwo najlepiej smakuje w dobrym towarzystwie

Na starcie nie zabrakło także młodych zawodników związanych z Orłem Kolno. Aleksander, Szymon, Michał i Adrian zgodnie przekonywali, że sport daje im radość, pozwala spotykać się z rówieśnikami, uczy wytrwałości i pomaga rozwijać sprawność.

– Biegam, żeby reprezentować Kolno – mówił Aleksander.

– Dzięki bieganiu staję się szybszy i mogę spotykać się z kolegami – dodawał Szymon.

Zuzia i Zosia Twarowskie również nie ukrywały sportowych ambicji. Innym uczestnikom życzyły udanych startów i poprawiania rekordów życiowych, ale zwycięstwo zamierzały zostawić dla siebie.

Ta dziecięca szczerość doskonale oddawała atmosferę całego mityngu. Były ambicje, emocje i walka o jak najlepsze wyniki, ale równie ważne okazało się wspólne spotkanie na stadionie. W Kolnie każdy biegł własnym tempem, lecz wszyscy zmierzali w tym samym kierunku – ku sportowej pasji, aktywności i radości ze wspólnego uczestnictwa w wydarzeniu.

Wojskowy rytm wyznaczał tego dnia życie centrum Łomży. Obchody rozpoczęła msza święta w intencji żołnierzy, odprawiona w katedrze św. Michała Archanioła. Następnie uczestnicy przeszli na Plac Niepodległości, gdzie odbył się uroczysty apel.

Po odśpiewaniu hymnu państwowego wręczono odznaczenia i wyróżnienia. Oficjalną część uroczystości zakończyła defilada pododdziałów oraz sprzętu wojskowego. Na placu stanęły poczty sztandarowe jednostek tworzących 18. Dywizję Zmechanizowaną, w tym żołnierze 18. Łomżyńskiego Pułku Logistycznego, będącego częścią Żelaznej Dywizji.

– Możemy powiedzieć, że Łomża stała się dziś stolicą 18. Dywizji Zmechanizowanej. Przeszłość połączyła się tutaj z teraźniejszością i przyszłością – mówił płk Paweł Gałązka, dowódca 18. Łomżyńskiego Pułku Logistycznego i garnizonu Łomża.

Od decyzji do pułku

Dla pułkownika uroczystość miała również osobisty wymiar. Jak przypomniał, siedem lat wcześniej właśnie w Łomży odebrał decyzję o sformowaniu 18. Łomżyńskiego Pułku Logistycznego. Dziś jednostka zajmuje stałe miejsce na wojskowej mapie miasta i stanowi kluczowe zaplecze logistyczne całej dywizji.

– Obecność tylu sztandarów jednostek 18. Dywizji Zmechanizowanej na łomżyńskim placu apelowym jest dla nas bardzo ważnym wydarzeniem. To ogromne wyróżnienie dla miasta o tak bogatych tradycjach wojskowych – podkreślał płk Paweł Gałązka.

Obchody święta Żelaznej Dywizji zostały w tym roku rozłożone na wydarzenia organizowane w Lublinie, Łomży i Siedlcach. Choć oficjalne święto formacji przypada 5 września, uroczystości odbywały się także w innych terminach ze względu na realizowane zadania służbowe.

Wybór Łomży nie był przypadkowy. Współczesna 18. Dywizja Zmechanizowana kontynuuje tradycje 18. Dywizji Piechoty, historycznie związanej z ziemią łomżyńską. Do tego dziedzictwa nawiązał gen. dyw. Dariusz Lewandowski, przypominając, że święto jednostki jest również okazją do oddania hołdu żołnierzom, którzy walczyli w obronie ojczyzny.

Najpierw człowiek

Dywizja Zmechanizowana należy do najmłodszych dużych formacji taktycznych Wojska Polskiego. Proces jej tworzenia rozpoczął się w 2018 roku. Jak podkreślał gen. dyw. Dariusz Lewandowski, rozwój dywizji oparto na trzech filarach.

– Na pierwszym miejscu zawsze są ludzie i szkolenie. Na drugim sprzęt, a następnie infrastruktura – zaznaczył dowódca.

Podstawą budowania formacji stały się jednostki posiadające doświadczenie i wyszkoloną kadrę: 21. Brygada Strzelców Podhalańskich oraz 1. Warszawska Brygada Pancerna.

Według danych przedstawionych przez generała dywizja liczy obecnie ponad 18 tysięcy żołnierzy. Jej jednostki rozmieszczone są na obszarze od Łomży po Nowy Sącz i odpowiadają za ochronę około 70 procent wschodniej granicy Polski.

Rozwój formacji widać także w wyposażeniu. Dowódca wymieniał między innymi czołgi Abrams M1A2 SEP v.3, transportery opancerzone Rosomak wyposażone w systemy wieżowe ZSSW oraz nowoczesne systemy artyleryjskie.

– Trzeba mieć ludzi, którzy potrafią ten sprzęt wykorzystać. Muszą być dobrze wyszkoleni i przygotowani do działania – podkreślał gen. dyw. Dariusz Lewandowski.

Bronić własnego domu

Żołnierze Żelaznej Dywizji pełnią służbę przede wszystkim we wschodniej części kraju. Wielu z nich pochodzi z Podlasia, Lubelszczyzny i Podkarpacia. Znają teren, lokalne społeczności oraz specyfikę regionu.

Zdaniem dowódcy właśnie ta więź stanowi jedną z największych wartości formacji.

– To są ludzie, którzy bronią Rzeczypospolitej, ale także swoich rodzin i lokalnych społeczności. Obrona własnego domu jest najsilniejszą motywacją – mówił generał.

Sam Dariusz Lewandowski również jest związany z ziemią łomżyńską. W Łomży mieszka jego matka, a w Jedwabnem znajdują się groby jego dziadków. Jak wspominał, 1 września 1987 roku wyjechał z Łomży do szkoły oficerskiej w Poznaniu. Dziś wrócił do rodzinnego miasta jako dowódca jednej z najważniejszych formacji Wojska Polskiego.

– Cieszę się, że w Łomży znajduje się 18. Łomżyński Pułk Logistyczny i że jest częścią naszej dywizji – podkreślał.

Wojsko bliżej mieszkańców

Po zakończeniu oficjalnej części Plac Niepodległości zamienił się w miejsce wojskowego pikniku. Mieszkańcy mogli obejrzeć sprzęt i wyposażenie żołnierzy, porozmawiać z wojskowymi oraz dowiedzieć się więcej o ich codziennej służbie.

Przygotowano pokazy walki wręcz, występy artystyczne oraz koncert orkiestry wojskowej. Nie zabrakło również wojskowej grochówki oraz chleba wypiekanego w piekarni polowej.

W uroczystościach uczestniczył prezydent Łomży Mariusz Chrzanowski, ojciec chrzestny sztandaru 18. Łomżyńskiego Pułku Logistycznego. Dziękował żołnierzom i pracownikom wojska za ich służbę, profesjonalizm oraz gotowość do działania na rzecz bezpieczeństwa państwa.

Nowoczesne czołgi, transportery i systemy artyleryjskie przyciągały uwagę zwiedzających, jednak podczas całych obchodów najczęściej powracał inny temat. Dowódcy konsekwentnie przypominali, że nawet najlepsze uzbrojenie nie zastąpi ludzi. Sprawnej dywizji nie tworzą bowiem maszyny, lecz wyszkoleni żołnierze gotowi bronić swoich rodzin, regionu i kraju. W Łomży wybrzmiało to szczególnie mocno: bezpieczeństwo wschodniej Polski powierzono ludziom, którzy ten region znają i nazywają swoim domem.

Obchody Światowego Dnia Sybiraka odbyły się w Łomży 17 września, w 87. rocznicę sowieckiej napaści na Polskę. Uroczystość, zorganizowana przez łomżyński oddział Związku Sybiraków oraz Miasto Łomża, rozpoczęła się przy Miejskiej Hali Targowej, przed tablicą poświęconą pamięci osób zesłanych przez sowieckiego okupanta w latach 1940-1941.

Miejsce nie było przypadkowe. Z łomżyńskiej rampy kolejowej wyruszały transporty do Kazachstanu, Archangielska, Irkucka, Kraju Krasnodarskiego i innych odległych części Związku Sowieckiego. Dla wywożonych rodzin zaczynała się tam droga naznaczona głodem, mrozem, katorżniczą pracą i rozłąką. Wielu deportowanych nigdy nie wróciło do Polski.

Zgromadzonych powitała Danuta Komorowska z łomżyńskiego oddziału Związku Sybiraków. Szczególne słowa skierowała do obecnych jeszcze świadków deportacji.

– Spotkaliśmy się dzisiaj dla Sybiraków. Są jeszcze z nami ci najsilniejsi, niepokonani. Marsz rozpocznie pani Nina Żyłko, Sybiraczka, która urodziła się na leśnej polanie w syberyjskiej tajdze – powiedziała.

Pamięć przywieziona z zesłania

Nina Żyłko przypomniała, że 17 września ma dla Sybiraków i ich rodzin bolesny, ale również szczególny wymiar. W miejscu, z którego przed laty wywożono mieszkańców Łomży i okolic, mówiła o tych, którzy pozostali w bezimiennych mogiłach, oraz o obowiązku przekazywania ich historii kolejnym pokoleniom.

– Ci, którzy wrócili, przywieźli ze sobą pamięć, której nie da się wymazać, i prawdę, którą musimy przekazywać dalej – podkreśliła.

Podziękowała także pocztom sztandarowym, delegacjom oraz licznie obecnej młodzieży. Jej udział nazwała znakiem, że pamięć o Sybirakach nie zaginie.

Po złożeniu kwiatów i zapaleniu zniczy uczestnicy wyruszyli ulicami miasta do Doliny Pamięci, znajdującej się u podnóża Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Marsz odbył się po raz siódmy. W ciszy szli Sybiracy i ich rodziny, przedstawiciele władz, służb mundurowych, harcerze, delegacje instytucji, poczty sztandarowe oraz uczniowie łomżyńskich szkół.

Historia, która zobowiązuje

Przy Pomniku Sybiraków ponownie złożono kwiaty i zapalono znicze.

– Siedemnasty września jest tragiczną datą w historii polskiego narodu. Skutkiem sowieckiej napaści były wywózki naszych rodaków na Sybir. Wielu z nich nie wróciło do ojczyzny – mówił zastępca prezydenta Łomży Piotr Serdyński.

Samorządowiec zwrócił uwagę na obecność młodzieży oraz licznych pocztów sztandarowych.

– Ważne, aby ta pamięć pozostała również w najmłodszym pokoleniu, a znajomość historii i wychowanie patriotyczne stanowiły fundament naszej lokalnej społeczności – podkreślił.

Historia zapisana w rodzinie

Dla wielu uczestników uroczystość była nie tylko lekcją historii, ale również spotkaniem z losami własnych rodzin.

Marcin Mieczkowski, radny Rady Miejskiej Łomży, opowiedział o deportacji swojej prababci, pradziadka oraz ich dzieci podczas czwartej wywózki na Wschód. Rodzina trafiła do Kazachstanu. Pradziadek nie przeżył głodu i mrozu. Babcia radnego miała wówczas zaledwie kilka lat.

– Z rodzinnych przekazów wiem, że dziewczynki rozładowywały wagony z węglem, żeby zdobyć trochę chleba. Dlatego ta rocznica ma dla mnie również wymiar osobisty – mówił.

Jak zaznaczył, obecność młodych ludzi i coraz większej liczby pocztów sztandarowych daje nadzieję, że pamięć o deportacjach przetrwa.

Hołd ofiarom oddali również przedstawiciele samorządu województwa podlaskiego.

– Chcemy upamiętnić wydarzenia 17 września i być solidarni ze wszystkimi, którzy pielęgnują pamięć o ofiarach. Historia relacji z naszym wschodnim sąsiadem była trudna. Sowiecka napaść przyniosła wywózki, zbrodnię katyńską, a później lata komunizmu – mówił członek Zarządu Województwa Podlaskiego Jacek Piorunek.

Wraz z nim kwiaty złożył dyrektor Szpitala Wojewódzkiego w Łomży Dariusz Domasiewicz.

– To ważna data dla Polaków. Co roku spotykamy się w tym miejscu, aby oddać cześć osobom wywiezionym na Sybir, szczególnie tym, które tam zginęły. W Łomży pamięć o Sybirakach jest obecna także dzięki stowarzyszeniom, które dbają o jej zachowanie – powiedział.

Ponad 6,5 tysiąca zesłanych z ziemi łomżyńskiej

Władze sowieckie przeprowadziły od lutego 1940 do czerwca 1941 roku cztery masowe akcje deportacyjne. Według danych przywołanych przez łomżyński samorząd podczas czterech deportacji na Wschód wywieziono kilkaset tysięcy obywateli polskich, w tym ponad 6,5 tysiąca mieszkańców ziemi łomżyńskiej.

Na listach osób przeznaczonych do deportacji znajdowali się między innymi leśnicy, osadnicy wojskowi, policjanci, urzędnicy, nauczyciele i właściciele majątków wraz z rodzinami. Celem było usunięcie z zajętych terenów osób uznawanych przez władze sowieckie za zagrożenie dla nowego porządku.

Wielu deportowanych umierało już podczas transportu z powodu zimna, głodu i wycieńczenia. Inni ginęli na zesłaniu. Rodziny, którym udało się wrócić do kraju, przez kolejne lata przechowywały wspomnienia o bliskich oraz miejscach, w których pozostały ich groby.

Odznaczenia za służbę pamięci

Zwieńczeniem obchodów była msza święta w intencji zesłańców, odprawiona w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego przez biskupa pomocniczego diecezji łomżyńskiej Tadeusza Bronakowskiego.

– Syberia, która miała ich złamać, stała się miejscem, w którym polskość zahartowała się jak stal – mówił w homilii duchowny.

Po Eucharystii wręczono odznaczenia osobom szczególnie zasłużonym w pielęgnowaniu pamięci o deportowanych. Medale „Pro Patria” otrzymali: Wiesława Krajewska, Sybiraczka, Józef Rogowski, wieloletni członek wspierający Związek Sybiraków, dziennikarz Mirosław Robert Derewońko oraz dziennikarz i dyrektor Centrum Kultury Gminy Łomża Mariusz Rytel.

Odznakami honorowymi Związku Sybiraków udekorowano między innymi sztandary 18. Łomżyńskiego Pułku Logistycznego oraz III Liceum Ogólnokształcącego im. Żołnierzy Obwodu Łomżyńskiego Armii Krajowej w Łomży.

VII Łomżyński Marsz Pamięci Sybiru dobiegł końca, jednak opowiedziane podczas niego historie pozostały. Najpierw przechowywali je ci, którzy wrócili z zesłania. Później ich dzieci i wnuki. Dziś słuchają ich kolejne pokolenia, stojące pod sztandarami w miejscu, z którego przed laty pociągi odjeżdżały na Wschód. To właśnie od nich zależy, czy pamięć o Sybirakach przetrwa następne dziesięciolecia.

Łomżyńskie święto seniorów, czyli „Seniorada 2026”, odbyło się 16 września na Starym Rynku. Wydarzenie poprzedziło okolicznościowe posiedzenie Łomżyńskiej Rady Seniorów.

Oficjalnego otwarcia imprezy dokonali prezydent Łomży Mariusz Chrzanowski, zastępca prezydenta Andrzej Stypułkowski, przewodniczący Rady Miejskiej Wiesław Grzymała oraz przewodniczący Łomżyńskiej Rady Seniorów Andrzej Urbanek.

Muzyka, taniec i wspólna zabawa

Na uczestników czekał bogaty program artystyczny przygotowany przez lokalne i zaproszone zespoły. Na scenie zaprezentowały się między innymi grupy wokalne z Dziennego Domu Senior+ oraz Klubu Senior+.

Przed publicznością wystąpili również: Danuta Waśko, zespół „Złoty Krąg” ze Stowarzyszenia M ma Moc i ELITE Studio Artystyczne, Kolneńskie Dziewczyny z Plusem, zespół „Piątniczanie”, Kapela Kurpiowska Gminy Łomża oraz Miastkowskie Słowiko-Wrony.

Występy przyciągnęły liczną publiczność, a wspólne śpiewanie i taniec stworzyły atmosferę prawdziwego święta.

Zdrowie i aktywność

Program wydarzenia wzbogaciły stoiska profilaktyczne, przy których uczestnicy mogli bezpłatnie skontrolować ciśnienie tętnicze, zbadać wzrok oraz sprawdzić poziom cukru we krwi.

Przygotowano także warsztaty rzemieślnicze oraz degustację zdrowych przekąsek. Organizatorzy zadbali o to, aby „Seniorada” była nie tylko okazją do spotkania i zabawy, ale również do zdobycia wiedzy na temat zdrowia i profilaktyki.

Finał na parkiecie

Zwieńczeniem wydarzenia była popołudniowa dyskoteka w Hali Kultury. Seniorzy bawili się przy muzyce wodzireja, udowadniając, że energia i chęć do wspólnej zabawy nie mają wieku.

Tegoroczna „Seniorada” została zorganizowana w ramach projektu „Senioralna integracja 2026”, dofinansowanego z budżetu Województwa Podlaskiego w ramach zadania „Współpraca z Podlaskimi Radami Seniorów”.

Wydarzenie po raz kolejny pokazało, jak aktywną i zaangażowaną częścią lokalnej społeczności są łomżyńscy seniorzy. Był to dzień pełen radości, integracji i inspirujących spotkań, który na długo pozostanie w pamięci uczestników.

Natura nie musi zabiegać o uwagę. Czasem wystarczy zatrzymać wzrok na rabacie, linii drzew albo krajobrazie widzianym podczas podróży. Elżbieta Szmit-Laskowska właśnie z takich chwil buduje swoje obrazy.

– Maluję przede wszystkim to, co nas otacza, co mogę zobaczyć przez okno, w podróży czy na rabatce. Najczęściej są to krajobrazy i kwiaty. Na tej wystawie najważniejszy jest zachwyt naturą – mówi artystka.

W jej twórczości pojawiają się również portrety, ale znacznie rzadziej. Bohaterem obrazu zostaje wówczas ktoś, kogo twarz, charakterystyczne rysy albo poza przyciągnęły uwagę malarki. Większość prezentowanych prac prowadzi jednak widza ku pejzażom i kwiatom, tematom pozornie dobrze znanym, lecz za każdym razem inaczej układającym się w świetle i kolorze.

Od dziecięcych rysunków do malarstwa

Elżbieta Szmit-Laskowska rysuje i maluje od dzieciństwa. Zaczynała od ołówka, kredek i akwareli. Pierwszymi tematami były ilustracje do przeczytanych bajek oraz rysunki pozostawiane w szkolnych zeszytach. Z czasem sięgnęła po farby akrylowe i olejne, które obecnie są jej podstawowymi technikami.

Twórczość nie jest dla niej zawodowym obowiązkiem ani próbą podążania za artystycznymi modami. Pozostaje potrzebą obecną od wielu lat, a zarazem sposobem na odzyskanie spokoju.

– Maluję z czystej pasji. Odpoczywam, kiedy mam w ręku paletę i pędzel. Żyję wtedy w spokojnym, własnym świecie. To dla mnie odskocznia od stresu – przyznaje.

Ten spokój widać również w prezentowanych pracach. Obrazy nie próbują zatrzymać odbiorcy gwałtownym gestem czy dramatyczną opowieścią. Zapraszają do przyjrzenia się temu, co zwykle mijamy bez większej uwagi: kształtowi kwiatu, zmianie barwy nieba czy zieleni układającej się w kolejne plany krajobrazu.

Z Grudziądza do Łomży

Artystka mieszka i tworzy w Grudziądzu. Z Łomżą łączą ją więzi rodzinne, dzięki którym dowiedziała się o działalności Galerii N. Sama skontaktowała się z placówką i zapytała o możliwość zaprezentowania swoich prac.

Wystawa jej malarstwa rozpoczyna nowy sezon działalności galerii.

– To wystawa szczególna, ponieważ otwieramy nią sezon 2026/2027. Autorka nie mieszka w Łomży, ale słyszała o Galerii N i chciała pokazać tutaj swoją twórczość. Prezentuje pejzaże, kwiaty, widoki i portrety wykonane głównie w oleju oraz akrylu – mówił ppłk rez. Ryszard Matuszewski.

Kameralna przestrzeń Galerii N dobrze współgra z charakterem tej twórczości. Pozwala podejść bliżej, przyjrzeć się sposobowi prowadzenia pędzla i zobaczyć, jak zwyczajny motyw zostaje przetłumaczony na język barw.

Malarstwo Elżbiety Szmit-Laskowskiej nie szuka tematów daleko. Zaczyna się tam, gdzie wielu z nas przestaje patrzeć: przy oknie, na kwiatowej rabacie, w mijanym krajobrazie. Artystka zatrzymuje te widoki na płótnie, zanim codzienność zdąży je przesłonić następnym obrazem.

Narew_836.pdf

Co w tym wydaniu?

W najnowszym numerze „Tygodnika Narew” zaglądamy na łomżyńską Senioradę, podczas której Stary Rynek wypełniły muzyka, taniec i niezwykła energia starszych mieszkańców. Relacjonujemy święto 18. Dywizji Zmechanizowanej oraz VII Łomżyński Marsz Pamięci Sybiru.

Piszemy również o głosowaniu na projekty Budżetu Obywatelskiego Łomży, powrocie jeździeckiej tradycji do Kisielnicy i „Wykopkach pod Wiatrakiem” w Ciechanowcu. Pokazujemy, jak szkoły w gminach Grabowo, Łomża, Kolno i Piątnica stały się miejscami nauki także dla dorosłych.

W numerze także:

• nowa droga w gminie Rutki;
• lekkoatletyczny mityng „Aktywne Kolno na 5!”;
• projekt „Nasza historia” i opowieść o kobietach podziemia niepodległościowego;
• wystawa malarstwa Elżbiety Szmit-Laskowskiej;
• konkurs dla młodych wynalazców inspirowany Janem Mockiem.

16 stron lokalnych historii, spraw mieszkańców, kultury, sportu i pamięci. Nowy numer już dostępny, warto zajrzeć, zanim wiadomości popędzą dalej.

– Trzydzieści pięć lat Izby Przemysłowo-Handlowej to jest też trzydzieści pięć lat przedsiębiorczości, wolności gospodarczej w naszym kraju. W związku z tym postanowiliśmy w szczególny sposób uczcić tę rocznicę, organizując tym razem – poza corocznym koncertem Izby – również Forum Gospodarcze. Forum, podczas którego będziemy chcieli opowiedzieć historię przedsiębiorczości podlaskiej i pokazać przykłady tego, jak z niewielkich, lokalnych firm powstały przedsiębiorstwa o międzynarodowym zasięgu – mówił podczas spotkania z dziennikarzami Jarosław Antychowicz, prezes IPH. 

O tym, że przedsiębiorczość jest bardzo ważna dla całego regionu przypomniał obecny na konferencji marszałek województwa podlaskiego Łukasz Prokorym. Jak powiedział, historia podlaskiej przedsiębiorczości i jej transformacji to piękna historia, historia o bohaterach: 

– Na pewno prowadzenie firmy w naszym regionie, w regionie, który ma na północy przesmyk suwalski, który jest jednym z najniebezpieczniejszych i konfliktogennych miejsc na świecie, w regionie, który miał przez trzy lata zamknięte przejścia graniczne, ma strefę buforową ze swoim zewnętrznym sąsiadem, wymaga wyjątkowej wiedzy, wyjątkowych umiejętności i wyjątkowego bohaterstwa – podkreślał marszałek.

M.in o przesmyku suwalskim i jego strategicznej roli będzie mowa podczas Forum Gospodarczego „Perspektywiczne Podlaskie”. Będzie mu poświęcone wystąpienie główne, które wygłosi dr Jacek Bartosiak - prawnik, publicysta, ekspert w dziedzinie geopolityki i autor książek o tej problematyce. 

W programie spotkania znalazły się też m.in. debaty z udziałem przedstawicieli administracji publicznej, samorządu, środowiska eksperckiego i rzecz jasna przedsiębiorców. Będą dotyczyły bezpieczeństwa gospodarczego i odporności przedsiębiorstw oraz wyzwań, jakim musi stawić czoła współczesny biznes. 

Przy organizacji jubileuszowych wydarzeń Izba współpracuje w wieloma instytucjami. Jednym z partnerów głównych jest PKO BP, z którym samorząd gospodarczy współpracuje od kilkunastu lat. I właśnie o połączeniu biznesu i banku mówiła Elżbieta Żaworonek, dyrektor Makroregionu Korporacyjnego PKO Banku Polskiego w Białymstoku:

– Jest to bardzo owocna współpraca. My naszych klientów bankowych zapraszamy na spotkania organizowane przez Izbę, są to zwykle spotkania bardzo merytoryczne. I uwierzcie Państwo, że efektywna, namacalna współpraca trwa przez cały czas. My o to bardzo dbamy i jestem dumna, że jako PKO Bank Polski możemy uczestniczyć w tak dobrym wydarzeniu, jak Forum, jak doroczny koncert, ale też w tej codziennej pracy naszych przedsiębiorców – powiedziała.

Z kolei Zbigniew Bohdziewicz, dyrektor Regionalnego Oddziału Detalicznego PKO BP 
w Białymstoku, stwierdził, że Izba Przemysłowo-Handlowa w Białymstoku jest najprężniej działającym samorządem gospodarczym w Polsce:

– Bardzo mocno wspiera naszych przedsiębiorców, od tych małych firm rodzinnych, po potężne firmy, spółki akcyjne. I to jest duma Podlasia. Scala różne branże, scala też ich głos z samorządami, scala głos przy różnego rodzaju projektach rządowych. Ten jeden głos wszystkich przedsiębiorców jest bardzo, bardzo istotny i to nasza Izba Przemysłowo-Handlowa robi.

O tym, jak będzie wyglądała tegoroczna Gala - wyjątkowa, bo jubileuszowa - opowiedziała Anna Narel, członkini Rady IPH: 

– To jest taki czas, kiedy przedsiębiorcy będą mieli możliwość spotkać się i integrować, ale również Rada Izby Przemysłowej Handlowej tradycyjnie przyznała trzy wyróżnienia organizacjom, twórcom i firmom działającym na terenie województwa podlaskiego i na Gali wręczymy wyróżnienia w kategorii kultura, społeczeństwo oraz biznes – zapowiedziała. 

Zarówno Forum, jak i Gala odbędą się w gmachu Opery i Filharmonii Podlaskiej – Europejskiego Centrum Sztuki w Białymstoku. 

Udział w Forum Gospodarczym „Perspektywiczne Podlaskie” jest bezpłatny, jednak obowiązuje rejestracja. Informacje o obu jubileuszowych wydarzeniach dostępne są na stronie internetowej iph.bialystok.pl 

Partnerzy wydarzenia:

Partner Strategiczny

Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego 

Partnerzy Główni
PwC Advisory 
PKO BP 

Partnerzy
UNIBEP S.A. 
Agencja Rozwoju Przemysłu S.A. 
Toyota 
Panattoni 
Infinity Group 

Sponsor

Bank Spółdzielczy w Juchnowcu Górnym

Spotkanie zgromadziło młodzież szkół średnich, przedstawicieli samorządu oraz wojska. Wykład przygotował Dariusz Syrnicki, prezes Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Okręg Łomża.

Jak podkreślała Edyta Marchelska-Groszfeld, starosta zambrowska oraz inicjator i główny organizator projektu pt. "Nasza Historia", projekt powstał z potrzeby przekazywania młodym ludziom wiedzy o lokalnej historii i ludziach, którzy poświęcili się dla niepodległej Polski.

– Miłość do ojczyzny trzeba czuć w sercu. Tego nie da się nakazać żadnym dokumentem, żadną ustawą, żadną uchwałą. Jesteśmy Polakami, jesteśmy dumni ze swojej tożsamości narodowej, kochamy nasz kraj. I tego typu działania muszą wychodzić właśnie ze świadomości tego, że jesteśmy Polakami, z tej miłości do ojczyzny i z tej bliskości naszej historii – mówiła.

– Najważniejszym przesłaniem dla naszej młodzieży jest to, że chodzimy po ziemi, mieszkamy w mieście i w powiecie, gdzie ludzie oddali za nas życie, gdzie ludzie naprawdę bardzo się poświęcili po to, abyśmy dzisiaj mogli żyć spokojnie. Moim celem jest to, żeby młody człowiek o tym wiedział i żeby pamiętał, że to, jak żyje dzisiaj, zawdzięcza tym, których już nie ma – dodała.

Starosta zwróciła również uwagę na symbolikę logo projektu. – Moja dziesięcioletnia córka zaprojektowała to logo. Uważam, że to piękny symbol tego, że nasza historia łączy pokolenia. To, co robimy dzisiaj dla naszego kraju i lokalnej społeczności, może zainspirować tych, którzy będą budowali naszą przyszłość – podkreśliła. 

Prelegent, Dariusz Syrnicki, zaznaczył, że temat kobiet w podziemiu niepodległościowym jest wciąż słabo poznany.

– Zajmuję się tą najtrudniejszą częścią naszej historii lokalnej i polskiej, czyli czasami powojennego podziemia niepodległościowego. Na ziemi zambrowskiej było wiele ciekawych postaci, które do tej pory nie są znane i nie są rozpropagowane, a warto o nich mówić – podkreślał. 

Według historyka kobiety odgrywały w konspiracji niezwykle ważną rolę.

– To nie jest kwestia unikania tematu. Ten temat w ogóle nie jest podejmowany. Szczególnie na tym terenie. To, o czym dzisiaj mówiłem, to tylko niewielki procent dziewcząt zaangażowanych w podziemie. Potrzebne są pogłębione badania, bo to są naprawdę przykłady dla młodych pokoleń postaw patriotycznych – mówił.

– Pełniły funkcje sanitariuszek i łączniczek, ale bardzo często były też zaangażowane w działalność wywiadowczą. Zbierały informacje o terenie, o ludziach, o ruchach wojsk niemieckich, a później komunistycznych. To było niezwykle ważne zadanie – dodał. 

O znaczeniu projektu mówił również Robert Rosiak, wicestarosta zambrowski.

– Już od trzech lat realizujemy cykl „Nasza Historia”. Zastanawialiśmy się, w jaki sposób dotrzeć do młodzieży z historią, a przede wszystkim z historią lokalną. Pomimo tego, że mieszkam w powiecie zambrowskim od urodzenia, podczas tych spotkań dowiaduję się rzeczy, o których wcześniej nie wiedziałem – podkreślał. 

– Najważniejszym przekazem jest to, żeby ta historia była przekazywana młodemu pokoleniu i żeby nie została zatracona. Dzisiaj słyszeliśmy o bohaterstwie kobiet, które działały i walczyły na rzecz niepodległości – dodał.

W organizację wydarzenia zaangażowała się także zambrowska szkoła muzyczna. Jak zaznaczył jej dyrektor, Krzysztof Witkowski, nowa sala koncertowa pozwala łączyć działalność artystyczną z edukacją historyczną.

– Ze starostwem zambrowskim współpracujemy od zawsze. Po rozbudowie szkoły mamy salę koncertową, która umożliwia nie tylko koncerty, ale również prezentacje historyczne. To jest pomysł pani starosty i przy wspólnej organizacji starostwa oraz szkoły muzycznej powstał projekt kierowany głównie do uczniów zambrowskich szkół średnich – mówił. 

– O historii trzeba pamiętać i trzeba o niej mówić, zwłaszcza ludziom młodym. Jest to połączenie historii, kultury i muzyki w jednym – dodał. 

W wydarzeniu uczestniczył również dowódca 2. Brygady Pancernej Legionów, płk Adam Krysiak, który nie krył uznania dla inicjatywy.

– Chciałbym serdecznie pogratulować organizatorom, a przede wszystkim Starostwu Powiatowemu w Zambrowie za pomysł, organizację i realizację projektu „Nasza Historia”, który obejmuje szereg ważnych dla tego regionu tematów – mówił. 

– Jestem pod dużym wrażeniem. Interesuję się historią, ale z tak szczegółowymi informacjami na temat roli kobiet w Narodowych Siłach Zbrojnych spotkałem się po raz pierwszy właśnie tutaj – przyznał. 

Dowódca zwrócił także uwagę na duże zainteresowanie historią wśród młodzieży regionu.

– Widzę ogromną różnicę w porównaniu z innymi miejscami, w których służyłem. Widać zainteresowanie władz samorządowych inwestowaniem w młodzież i organizowaniem takich projektów. Widać też zaangażowanie samych młodych ludzi. Ta młodzież interesuje się historią regionu i historią Polski – podkreślił. 

Spotkanie zakończył koncert przygotowany przez uczniów i absolwentów szkoły muzycznej, który nadał wydarzeniu dodatkowy, refleksyjny wymiar.

Właśnie takiego spojrzenia organizatorzy oczekują od uczestników. Ich zadaniem będzie wybranie maszyny, urządzenia lub sprzętu ze swojego otoczenia i przedstawienie go w nowej, udoskonalonej wersji. Może być bardziej funkcjonalny, bezpieczny, ekologiczny, wygodniejszy w użyciu albo zyskać zupełnie nowe zastosowanie. Najważniejsze są wyobraźnia, własny pomysł i umiejętność spojrzenia na codzienne przedmioty w niecodzienny sposób. 

Konkurs zostanie przeprowadzony w czterech kategoriach wiekowych – dla uczniów klas I–III, IV–VI i VII–VIII szkół podstawowych oraz uczniów szkół ponadpodstawowych. Na laureatów czekają nagrody rzeczowe i pamiątkowe dyplomy. 

Prace można dostarczać do 30 września 2026 r. do Muzeum–Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie. Wyniki konkursu zostaną ogłoszone do 20 października, a uroczyste wręczenie nagród odbędzie się do końca października 2026 roku. 

Organizatorzy liczą na odważne, kreatywne i zaskakujące pomysły młodych uczestników, którzy – podobnie jak Jan Mocek – spróbują spojrzeć na znane przedmioty oczami wynalazcy.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

W związku z realizacją ćwiczeń oraz przemieszczaniem się pojazdów należących do jednostek Państwowej Straży Pożarnej i Ochotniczych Straży Pożarnych, w godzinach porannych mogą wystąpić czasowe utrudnienia w ruchu drogowym.

Kolumny pojazdów pożarniczych będą poruszały się m.in. ulicami:

• Sikorskiego,
• Wojska Polskiego,
• rondem im. placu Kościuszki,
• Konwy,
• Nadnarwiańską,
• Piękną,
• Groblą Jednaczewską,
• Leśną.

Strażacy apelują do kierowców o zachowanie szczególnej ostrożności, stosowanie się do poleceń służb zabezpieczających przejazd oraz umożliwienie sprawnego i bezpiecznego przejazdu pojazdom ratowniczym.

Służby proszą również mieszkańców Łomży i okolic o uwzględnienie możliwych utrudnień podczas planowania porannych podróży.

Sercem instalacji jest fermentor o pojemności roboczej 6800 m³, w którym prowadzony jest proces fermentacji beztlenowej. Wytwarzany biogaz trafia do układu kogeneracyjnego, gdzie powstaje energia elektryczna i cieplna wykorzystywana w zakładzie. Rozwiązanie wpisuje się w założenia gospodarki o obiegu zamkniętym, pozwalając jednocześnie ograniczyć ilość odpadów oraz wykorzystać ich potencjał energetyczny.

Istotnym elementem instalacji jest również suszarnia osadu pofermentacyjnego. Wykorzystuje ona ciepło odpadowe powstające podczas pracy silnika kogeneracyjnego, dzięki czemu proces suszenia nie wymaga dostarczania dodatkowej energii cieplnej z zewnętrznych źródeł. Wysuszony osad jest następnie pakowany i może być wykorzystywany jako środek poprawiający właściwości gleby.

– Doświadczenia zdobyte podczas użytkowania instalacji w Grajewie będą przez nas wykorzystane przy rozbudowie zakładowych oczyszczalni ścieków w kolejnych zakładach Mlekpolu. Planowane rozwiązania obejmują m.in. węzły fermentacji beztlenowej z produkcją biogazu oraz układy kogeneracyjne – podkreśla Tadeusz Mroczkowski, Prezes Zarządu SM Mlekpol.

XIX Ranking Spółdzielni Mleczarskich jest jednym z najważniejszych branżowych zestawień oceniających kondycję i kierunki rozwoju polskich spółdzielni mleczarskich. W tegorocznej edycji nagrody przyznano m.in. w kategoriach „Małe, Średnie i Duże Spółdzielnie Mleczarskie”, „Przedsiębiorstwo Zielonych Rozwiązań”, „Innowacyjne Rozwiązania w Produkcji i Przetwórstwie Mleka”, „Lider Badań i Rozwoju” oraz „Lider Zrównoważonego Rozwoju Sektora Mleczarskiego”.

FOT. Polska Izba Mleka

19 września, w godz. 14:00–17:00, odbędą się bezpłatne warsztaty przeznaczone dla dzieci. Z kolei 20 września, również w godz. 14:00–17:00, do udziału zaproszeni są dorośli. Liczba miejsc jest ograniczona, dlatego obowiązują wcześniejsze zapisy pod numerem telefonu 884 541 247.

Spotkania odbywają się w ramach projektu „Soboty i Niedziele z Twórcami Ludowymi. Reaktywacja rękodzieła kurpiowskiego w przestrzeni Muzeum–Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie”.

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Kultura ludowa i tradycyjna 2026”.

Serdecznie zapraszamy do wspólnego odkrywania i podtrzymywania tradycji kurpiowskiego rękodzieła.

Podczas tegorocznego lata klub jednak nie próżnował i nie dość, że zespół doprowadził do ładu boisko w swojej miejscowości, to jeszcze pozyskał kilku ciekawych zawodników z przeszłością w klubach piłkarskich z Ostrołęki, czy Rzekunia. Efekty ciężkiej pracy widać już po pierwszych meczach nowego sezonu. 

W premierowym spotkaniu Miastkowo pokonało u siebie Znicz Radziłów 3:0, prezentując bardzo skuteczną piłkę. Bohaterem spotkania został Piotr Zakrzewski, który w tym starciu zdobył bramkę i dołożył 2 asysty. Z kolei w miniony weekend GKS zmierzył się z zespołem, który w poprzednim sezonie przez bardzo długi czas pozostawał w grze o awans. 

Spotkanie z Biebrzą Goniądz również zakończyło się dla Miastkowa zwycięstwem – tym razem wynikiem 1:0, a gola na wagę kompletu punktów zapewnił gospodarzom Krystian Skowroński. Po dwóch rozegranych meczach Miastkowo zajmuje zatem 4. miejsce w tabeli, a przecież ma o 1 mecz mniej od większości pozostałych klubów Klasy A. 

W najbliższy weekend ekipę trenera Jankowskiego czeka bardzo trudne wyzwanie – zmierzy się ona na wyjeździe z jednym z faworytów do awansu, a więc z GKS-em Rutki.

Prezydent Łomży Mariusz Chrzanowski podkreślał, że Budżet Obywatelski od lat pozwala mieszkańcom współdecydować o rozwoju miasta.

– Kolejna już 14. edycja budżetu obywatelskiego, budżetu, który kształtuje nasze miasto. Dzięki środkom, które wygospodarowujemy z roku na rok w budżecie miasta na tzw. budżet partycypacyjny, możliwe są realizacje inwestycji. W tym roku, które dzisiaj możemy też doświadczyć i cieszymy się z tego, że w naszej przestrzeni miejskiej pojawiają się inwestycje, które same mieszkańcy od początku można powiedzieć tworzą, bo na początku jest pomysł – mówił.

– Później oczywiście tutaj w Urzędzie Miasta staramy się weryfikować te pomysły i jeżeli jest on możliwy do zrealizowania i uzyska oczywiście odpowiednią liczbę głosów w budżecie obywatelskim, wówczas jest on realizowany – dodał.

Prezydent zachęcał mieszkańców do aktywnego udziału w głosowaniu.

– Serdecznie zapraszam mieszkańców naszego miasta do głosowania, które właśnie rozpoczyna się dzisiaj, do aktywności, bo z jednej strony projekty, które są przedstawione przez mieszkańców, a teraz oczywiście te projekty, które uzyskają największą liczbę głosów, będą miały możliwość realizacji – mówił.

Jak zaznaczył, wśród zgłoszonych propozycji znalazły się zarówno zadania infrastrukturalne, jak i inicjatywy służące integracji mieszkańców.

– Tak jak widzimy w tych propozycjach, które zostały zgłoszone przez naszych mieszkańców, jest szereg zadań infrastrukturalnych, ale też znajdziemy szereg zadań osiedlowych, które głównie dotyczą tej sfery rekreacyjnej – podkreślał.

– Jak widzimy w ostatnich latach pikniki organizowane przez rady osiedla są bardzo pozytywnie postrzegane przez naszych mieszkańców. Duża frekwencja i w tym roku również szereg takich inicjatyw zostało zgłoszonych przez naszych mieszkańców – dodał.

Mieszkańcy mogą oddawać głosy przez internet oraz w wyznaczonych punktach na terenie miasta.

– Głosowanie rozpoczynamy dzisiaj. Można głosować elektronicznie, można też w czterech miejscach: w Urzędzie Miejskim w Łomży, w Parku Wodnym, na Akademii Łomżyńskiej i również na MANS-ie. Serdecznie zapraszam mieszkańców naszego miasta do głosowania – mówił prezydent. 

Zastępca prezydenta Andrzej Stypułkowski zwracał uwagę na różnorodność projektów.

– Tak jak pan prezydent powiedział, na liście zadań, zarówno jeśli chodzi o zadania ogólnomiejskie, ale również zadania osiedlowe, jest bardzo dużo ciekawych projektów, zadań. Tak że każdy z naszych mieszkańców znajdzie coś dla siebie – mówił.

– Dzisiaj rozpoczynamy głosowanie. Głosowanie będzie trwało do 2 października. Ostateczne wyniki poznamy pod koniec października, 25 października – przypomniał.

– Z tego co już widzimy, jest duże zainteresowanie, więc to też jest dobry sygnał, że w tej edycji, wzorem lat poprzednich, weźmie udział duża liczba mieszkańców, do czego bardzo zachęcamy – dodał.

– Po ubiegłorocznych edycjach widzimy, że jest dużo ciekawych zadań realizowanych: pikniki, ale również zadania inwestycyjne, twarde. Myślę, że każdy coś znajdzie dla siebie i nie pozostaje nic innego, jak tylko zachęcić wszystkich naszych mieszkańców do głosowania – podsumował.

Uroczysta zbiórka zakończyła trzeci, ostatni w tym roku turnus programu „Wakacje z wojskiem”. Szkolenie rozpoczęło 17 sierpnia 40 ochotników. Po 27 dniach nauki, ćwiczeń i wojskowej dyscypliny do przysięgi stanęło 31 z nich.

Młodzi ludzie poznawali podstawy taktyki, posługiwania się bronią i udzielania pierwszej pomocy na polu walki. Musieli również przywyknąć do porządku dnia odmiennego od cywilnej codzienności, pracy w zespole oraz odpowiedzialności za powierzone zadania.

Finałem szkolenia były słowa:

– Ja, żołnierz Wojska Polskiego, przysięgam…

Meldunek o gotowości do uroczystości złożył ppłk Karol Kurowski. Odebrał go ppłk Henryk Oleksy, zastępca dowódcy 18. Łomżyńskiego Pułku Logistycznego im. gen. bryg. Mariana Reganowicza.

Nie tylko wojskowa formalność

Podpułkownik Henryk Oleksy przypomniał, że przysięga jest jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu żołnierza. Oznacza osobistą deklarację gotowości do służby Rzeczypospolitej Polskiej, rozwijania swoich umiejętności oraz stania na straży bezpieczeństwa, niepodległości i suwerenności kraju.

– Żołnierzem jest się do końca życia – podkreślił zastępca dowódcy, zwracając się do nowo zaprzysiężonych.

Jak mówiła kpt. Natalia Fiedoruk, oficer prasowy 18. Łomżyńskiego Pułku Logistycznego, kolejne uroczystości w jednostce nie tracą swojej szczególnej rangi.

– Nie jest to kolejny turnus ani coś zwykłego tylko dlatego, że przysięgi odbywają się regularnie. To wyjątkowa chwila dla osób, które wypowiadają rotę przed sztandarem, ale także dla ich rodzin i całego społeczeństwa. Ci ludzie zdecydowali się założyć mundur, przejść szkolenie, a następnie złożyć przysięgę. Dalsze drogi mogą być różne, jednak jej słowa powinny towarzyszyć im przez całe życie – zaznaczyła kpt. Natalia Fiedoruk.

Ukończenie szkolenia nie oznacza, że wszyscy uczestnicy zwiążą przyszłość z zawodową służbą wojskową. Mogą kontynuować przygotowanie specjalistyczne, ubiegać się o przyjęcie do armii zawodowej, wybrać służbę w Wojskach Obrony Terytorialnej albo wrócić do nauki i pracy, pozostając w rezerwie.

Rodzinna tradycja i własna decyzja

Dla szer. Mateusza Wojkowskiego wybór wojska był w pewnym sensie kontynuacją rodzinnej historii. W armii służyli wcześniej jego ojciec i wujkowie.

– Uznałem, że jest to także coś, co powinienem zrobić. Droga do przysięgi była trudna, ale trzeba było się skupić, zebrać siły i przebrnąć przez szkolenie. Gdyby było łatwo, chyba czułbym rozczarowanie – przyznał.

Tuż po uroczystości nie ukrywał emocji.

– Złożyłem przysięgę, zasiliłem szeregi polskiej armii. Chcę bronić naszego kraju i zawsze stać na jego straży – powiedział szer. Mateusz Wojkowski.

Szer. Aleksandra Pianko swoją drogę do przysięgi określiła krótko: wyboista. Pojawiały się chwile zwątpienia, lecz duże znaczenie miało wsparcie kadry oraz innych uczestników szkolenia.

– Czuję wiele emocji, ekscytację i szczęście. Podjęłam decyzję, że chcę być żołnierzem i służyć Polsce. Nie zawsze było łatwo, ale krok po kroku dotarłam do celu – mówiła szer. Aleksandra Pianko.

Za wojskowym szykiem i jednolitymi mundurami kryły się więc różne historie. Jednych do jednostki przyprowadziła rodzinna tradycja, innych chęć służby albo potrzeba sprawdzenia siebie. Każdy musiał jednak przejść tę samą drogę – od pierwszej zbiórki, przez intensywne szkolenie, po plac apelowy i rotę przysięgi.

Rodziny były częścią tej chwili

Uroczystości towarzyszyli bliscy żołnierzy. Po zakończeniu oficjalnej części przyszedł czas na gratulacje, uściski i wspólne fotografie. Po niemal miesiącu szkolenia spotkanie z rodzinami miało dla elewów szczególne znaczenie.

Wśród gości znaleźli się m.in. posłanka Bogumiła Olbryś, wicestarosta łomżyński Anna Gawrych, kapelan garnizonu ks. ppłk Łukasz Hubacz, szef Wojskowego Centrum Rekrutacji w Łomży ppłk Bogdan Oźlański, mjr Piotr Duda z 13. Batalionu Lekkiej Piechoty, przedstawiciel Nadleśnictwa Łomża Piotr Rupacz oraz dyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących nr 6 Paweł Drożyner.

– Łomża zyskała dziś 31 nowych żołnierzy. Przysięga pozostaje w człowieku na długo, ponieważ poprzedzają ją tygodnie ćwiczeń i przygotowań. Życzę nowo zaprzysiężonym, aby zdobyte przez nich umiejętności służyły przede wszystkim szkoleniu i gotowości, a wartości zapisane w rocie zawsze były im bliskie – powiedziała posłanka Bogumiła Olbryś.

Do uczestników trzeciego turnusu „Wakacji z wojskiem” zwrócił się także minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz. W liście odczytanym podczas uroczystości podkreślił, że ukończenie szkolenia jest świadectwem aktywnego patriotyzmu i odpowiedzialności. Zaznaczył również, że zdobyte doświadczenie pozostanie ważne niezależnie od tego, czy absolwenci programu wybiorą zawodową służbę, czy powrócą do cywilnych zajęć.

Wrześniowa przysięga zamknęła okres szkolenia, ale dla wielu jej uczestników może być początkiem dłuższej drogi. Pierwszy krok wykonali wspólnie. Kolejne każdy z nich postawi już zgodnie z własną decyzją.

Zanim przemówili duchowni, minister i przedstawiciele instytucji publicznych, własną opowieść rozpoczęły wieńce. Korony, krzyże, monstrancje i niewielkie świątynie wyplecione ze zbóż, kwiatów, ziół oraz owoców wypełniły łomżyńską katedrę barwami kończącego się lata. Każda kompozycja przyjechała z innej parafii, lecz wszystkie mówiły o tym samym: cierpliwości, pracy i niepewnym spojrzeniu w niebo.

Centralnym punktem Dożynek Diecezjalno-Gminnych była Msza Święta w katedrze pw. św. Michała Archanioła, której przewodniczył biskup łomżyński Janusz Stepnowski.

– Rolnictwo w naszym kraju jest bardzo ważne, można powiedzieć najważniejsze – podkreślał ordynariusz diecezji łomżyńskiej.

Chleb nie zaczyna się na sklepowej półce

W homilii bp Janusz Stepnowski mówił o szczególnym znaczeniu chleba w chrześcijańskiej tradycji i codziennym życiu człowieka. Bochen przyniesiony przed ołtarz był owocem tegorocznych zbiorów, ale także miesięcy pracy, kosztów poniesionych przez gospodarzy oraz ryzyka, którego nie da się całkowicie wyeliminować nawet w najnowocześniejszym gospodarstwie.

– Rolnik, żyjąc na tej ziemi, widzi, że potrzebuje Bożego błogosławieństwa – mówił biskup, przypominając, jak wiele w gospodarstwie zależy od deszczu, słońca i pogody przychodzącej we właściwym czasie.

Zdaniem ordynariusza mijający sezon można uznać na terenie diecezji za stosunkowo dobry. Nie wszystkie prace już się zakończyły – na polach pozostała między innymi kukurydza – jednak zebrane plony pozwalają dziękować za to, co wydała ziemia.

Biskup zwrócił również uwagę na przyszłość rodzinnych gospodarstw. Jednym z coraz poważniejszych problemów staje się brak następców gotowych przejąć ziemię i odpowiedzialność swoich rodziców. Maszyny są coraz nowocześniejsze, ale same nie podejmą decyzji o pozostaniu na wsi.

Dzień wdzięczności i ocalenia

Dożynkowe dziękczynienie splotło się z historią miejsca. Uroczystość wpisała się w jubileuszowe obchody związane z diecezją łomżyńską i kościołem katedralnym. Data spotkania przywoływała również wydarzenia z 12 września 1944 roku. Wycofujące się wojska niemieckie zamierzały wówczas zniszczyć katedrę i pałac biskupi. Świątynia ocalała dzięki zdecydowanej postawie ówczesnego ordynariusza, biskupa Stanisława Kostki Łukomskiego, a także niemieckich oficerów, którzy nie wykonali rozkazu wysadzenia budynków.

– Dzisiejszy dzień dla naszej katedry jest też dniem ocalenia – przypomniał bp Stepnowski.

Pod gotyckimi sklepieniami spotkały się więc różne wymiary wdzięczności: za plony, za ocaloną świątynię oraz za ludzi, którzy w decydującym momencie potrafili przeciwstawić się zniszczeniu.

Bochen powierzony gospodarzom

Starostami tegorocznych dożynek byli Elwira i Piotr Justowie z Jednaczewa. Przekazując chleb gospodarzom uroczystości, Piotr Just przypomniał, że święto plonów jest przede wszystkim podziękowaniem dla ludzi, którzy zapewniają społeczeństwu żywność.

– Dożynki to czas, kiedy wspólnie możemy podziękować za zebrane plony, za chleb, który każdego dnia gości na naszych stołach, ale przede wszystkim za ludzi, którzy swoją pracą ten chleb nam zapewniają – mówił. – Niech nigdy nie zabraknie nam chleba, zgody, wzajemnego szacunku i wiary w to, że razem możemy więcej.

Bochen przyjął również wójt Gminy Łomża Piotr Kłys, nazywając dożynki jednym z najpiękniejszych staropolskich świąt.

– Jako gospodarz tej gminy obiecuję, że będę go dzielił sprawiedliwie, aby nikomu w naszej wspólnocie go nie zabrakło – zadeklarował.

Wójt wspomniał także rolników, którzy w ostatnim czasie ponieśli śmierć podczas prac polowych. Uczestnicy uroczystości uczcili ich pamięć ciszą i modlitwą. Ten moment przypomniał, że za sielskim obrazem pól kryje się zawód wymagający i niebezpieczny, w którym błąd, awaria albo chwila nieuwagi mogą kosztować życie.

Dożynkowe spotkanie przed katedrą

Po Mszy Świętej uroczystości przeniosły się na plac przykatedralny. Tam odbyły się tradycyjne obrzędy oraz konkurs na najpiękniejszy wieniec.

Komisja oceniała formę, kompozycję, różnorodność wykorzystanych płodów rolnych, zgodność z miejscową tradycją i pracochłonność wykonania. Sztuczne materiały były niedopuszczalne. Wieniec miał powstać z tego, co wydały pola, łąki i ogrody – dożynkowej tradycji nie da się przecież wypleść z plastiku.

Przewodnicząca komisji konkursowej Małgorzata Jaszczoł, etnograf z Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi, zwracała uwagę, że tradycja dożynkowa zmienia się wraz z rolniczym krajobrazem. Dawniej w wieńcach nie pojawiała się kukurydza, ponieważ nie była powszechnie uprawiana. Dziś należy do najważniejszych roślin uprawianych w regionie, dlatego naturalnie trafia także do współczesnych kompozycji.

Pierwsze miejsce zdobyła parafia Nowa Wieś Zachodnia. Drugą nagrodę otrzymała parafia Kadzidło, trzecią – parafia Miastkowo. Wyróżnienie przyznano reprezentacji parafii Myszyniec.

Każda z prac wymagała wcześniejszego zebrania i wysuszenia roślin, starannego dobrania materiału oraz wielu godzin układania najmniejszych elementów. Dawniej ziarno wyjęte z wieńca dodawano do tego przeznaczonego na kolejny zasiew. Koniec jednego sezonu stawał się w ten sposób początkiem następnego.

Dożynkowy poczęstunek przygotowały Koło Gospodyń Wiejskich Modzelanki, KGW w Nowych Kupiskach oraz KGW Grodzisko. W organizację spotkania włączyli się również druhowie z okolicznych jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych.

Na stołach pojawiły się lokalne potrawy i domowe wypieki. Receptury przekazywane w rodzinach z pokolenia na pokolenie przypomniały, że kulinarne dziedzictwo wsi rzadko mieści się w gramach i minutach. Najważniejsze miary brzmią tam nadal: „garść”, „odrobina” i „tyle, ile zabierze”.

Jedenaście odznak „Zasłużony dla Rolnictwa”

Ważnym punktem spotkania było wręczenie 11 honorowych odznak „Zasłużony dla Rolnictwa”. Otrzymują je osoby wyróżniające się pracą na rzecz polskiego rolnictwa, mieszkańców wsi i rozwoju obszarów wiejskich.

Wśród uhonorowanych znalazł się bp Janusz Stepnowski. Odznaki otrzymali także przedstawiciele środowiska rolniczego, między innymi Józef Dmochowski i Tomasz Głasek.

Minister rolnictwa i rozwoju wsi Stefan Krajewski zaznaczył, że wyróżnienia są przede wszystkim wyrazem wdzięczności. Dziękował rolnikom, gospodarzom dożynek, duchowieństwu, samorządowcom, kołom gospodyń wiejskich i strażakom za pracę oraz przygotowanie uroczystości.

Minister zwrócił uwagę na znaczenie podlaskich gospodarstw dla bezpieczeństwa żywnościowego kraju. Dobre zbiory kukurydzy i traw są szczególnie istotne w regionie, w którym silną pozycję zajmują hodowla bydła i produkcja mleka.

– Trzeba docenić to, co udało się zebrać – mówił Stefan Krajewski.

Współczesne gospodarstwa funkcjonują w coraz bardziej skomplikowanym otoczeniu. O ich kondycji decydują nie tylko pogoda i wielkość zbiorów, lecz także ceny skupu, koszty produkcji, zmieniające się przepisy, sytuacja na rynkach międzynarodowych, umowy handlowe oraz zagrożenia związane ze zdrowiem zwierząt.

Stefan Krajewski przypomniał również o rozpoczętej 8 września wypłacie zaliczek na poczet tegorocznych płatności bezpośrednich i obszarowych. Jak zaznaczył, pieniądze zaczęły trafiać do gospodarstw ponad miesiąc wcześniej niż w poprzednich latach.

– Będziemy robić tak, aby polskie rolnictwo i polskie przetwórstwo były konkurencyjne i odporne na kryzysy – zapewnił minister.

Dziękował rolnikom nie tylko za produkcję żywności, lecz także za pielęgnowanie wiary, kultury i miejscowej tożsamości.

O instrumentach pomocy kierowanych bezpośrednio do gospodarstw mówił również Adam Frankowski, dyrektor Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łomży.

Jacek Piorunek, członek Zarządu Województwa Podlaskiego, wskazywał natomiast na znaczenie rolnictwa dla gospodarki regionu oraz potrzebę dalszego wspierania obszarów wiejskich.

LOWE – wiedza przyjechała na wieś

Dożynki były nie tylko zakończeniem gospodarskiego sezonu. Stały się również podsumowaniem czterech projektów LOWE, czyli Lokalnych Ośrodków Wiedzy i Edukacji realizowanych w gminach Grabowo, Kolno, Łomża i Piątnica.

Przedsięwzięcie prowadziła Łomżyńska Rada Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT. Ważną rolę w jego przygotowaniu i realizacji odegrał Piotr Grabani, dyrektor Biura NOT w Łomży oraz doradca marszałka województwa podlaskiego do spraw kształcenia ustawicznego.

LOWE opiera się na prostym i praktycznym założeniu: szkoła może służyć nie tylko dzieciom i młodzieży. Po zakończeniu lekcji jej sale, wyposażenie i zaplecze stają się miejscem zdobywania nowych umiejętności przez dorosłych mieszkańców. Nie trzeba wyjeżdżać do dużego miasta ani wracać do formalnego systemu nauczania. Edukacja pojawia się tam, gdzie ludzie mieszkają.

W czterech gminach udział w kursach, szkoleniach i warsztatach przewidziano dla około 600 osób, po 150 uczestników w każdym samorządzie. Działania skierowano między innymi do seniorów, rolników i ich domowników, osób o niższych kwalifikacjach, zagrożonych wykluczeniem cyfrowym oraz mających utrudniony dostęp do edukacji.

Program nie ograniczał się do nauki obsługi komputera. Obejmował trening umiejętności społecznych, zajęcia dla osób poszukujących zatrudnienia, warsztaty „Rolnik w Internecie” i „Rodzic w Internecie”, rozwijanie przedsiębiorczości, edukację zdrowotną, bezpieczeństwo, zielarstwo oraz pielęgnowanie miejscowych tradycji. Tematykę zajęć dopasowywano do potrzeb zgłaszanych przez mieszkańców.

Istotne było również miejsce organizowania warsztatów. Zajęcia odbywały się w szkołach, świetlicach i innych lokalnych obiektach, do których uczestnicy mogli łatwo dotrzeć. Brak samochodu lub dogodnego połączenia autobusowego nie powinien zamykać drogi do zdobywania wiedzy.

Piotr Grabani podkreślał znaczenie współpracy NOT-u, samorządów, szkół i organizacji działających w poszczególnych miejscowościach. O powodzeniu LOWE nie miała decydować liczba dokumentów czy zaświadczeń, lecz to, czy zdobyte umiejętności pozostaną z uczestnikami po zakończeniu zajęć.

Projekt pozwolił również wykorzystać istniejące szkoły i inne obiekty publiczne jako miejsca aktywności całej społeczności. W wielu miejscowościach zajęcia stały się okazją nie tylko do nauki, ale także do wyjścia z domu, poznania sąsiadów i odzyskania pewności w sprawach, które wraz z rozwojem technologii przeniosły się do internetu.

Łączna wartość czterech projektów wyniosła około 2,2 mln zł, z czego ponad 1,8 mln zł stanowiło wsparcie z funduszy europejskich. Przedsięwzięcia realizowano w ramach programu Fundusze Europejskie dla Podlaskiego 2021–2027, wspierającego uczenie się przez całe życie.

Dwa rodzaje plonów

Dożynki Diecezjalno-Gminne Diecezji Łomżyńskiej i Gminy Łomża podsumowały dwa rodzaje pracy. Pierwsza pozostawiła po sobie zebrane zboże, owoce i chleb. Druga – wiedzę, nowe umiejętności oraz relacje zbudowane podczas zajęć LOWE.

Obie wymagają czasu i cierpliwości. Ziarno wrzucone w ziemię nie wydaje plonu następnego dnia. Podobnie jest z edukacją dorosłych. Jej rezultatów nie zawsze można dotknąć ani zważyć, ale można je dostrzec, gdy ktoś po raz pierwszy samodzielnie załatwia sprawę przez internet, odważniej szuka pracy albo wychodzi z domu, aby spotkać innych ludzi.

Dożynkowe wieńce powrócą do swoich parafii, a jesienią rozpocznie się kolejny cykl gospodarskiej pracy. Pozostanie jednak najważniejsza myśl tego spotkania: ziemia potrzebuje troski, a człowiek możliwości rozwoju. Jedno i drugie, dobrze pielęgnowane, potrafi wydać dobry plon.

W dniach 05-09.10.2026 będzie można skorzystać z takich atrakcji jak:

• STREFA FREE TO PLAY — 8 super mocnych komputerów gamingowych do Waszej dyspozycji!

• STREFA SIMRACING —Lubisz szybkość, adrenalinę i wyścigi? Sprawdź się na profesjonalnym zestawie do simracingu!

• STREFA KONSOL — Najnowsze konsole PS5 oraz ulubiony symulator piłki nożnej to idealne połączenie.

WEŹ UDZIAŁ W TURNIEJU FORTNITE!

10 października zaplanowaliśmy dla was darmowy turniej Fortnite! Gramy w trybie 1 VS 1, a w turnieju będzie mogło wziąć udział do 128 graczy.

Kod mapy: 1431-3410-0140

Na najlepszych graczy czekają nagrody pieniężne(vouchery na zakupy) oraz dodatkowe nagrody rzeczowe:

• I. MIEJSCE — 1000 zł.

• II. MIEJSCE — 300 zł.

• III. MIEJSCE — 200 zł.

ZAPISZ SIĘ NA TURNIEJ!

Zapisy ruszą: 30 września.

ZASADY UCZESTNICTWA1. POZNAJ ZASADY. 

Przed startem turnieju sprawdź regulamin — to Twój quest do uczciwej i emocjonującej rozgrywki. Graj zgodnie z zasadami, by zdobyć przewagę i szacunek!

2. PRZETWARZANIE DANYCH. Biorąc udział, wyrażasz zgodę na przetwarzanie swoich danych — to pozwala nam sprawnie zorganizować turniej i skontaktować się z Tobą w razie potrzeby.

3. ZGODA OPIEKUNA. Jeśli nie masz jeszcze 18 lat, potrzebujesz zgody rodzica lub opiekuna, żeby wziąć udział. Bez niej nie wejdziesz do gry!Dołącz do zabawy w Jurowiecka Białystok ! Widzimy się 05-10 października !

Prawdziwy sprawdzian przyszedł jednak w ten weekend, bo w Łodzi nasz reprezentant wystartował w Mistrzostwach Polski Służb Mundurowych. Na tej imprezie Włodarski ponownie popisał się  wyborną dyspozycją. W pierwszym starciu pokonał swojego rywala przez KO w drugiej rundzie, a dwa kolejne pojedynki zwyciężył na punkty. 

Co istotne i warte podkreślenia, w finale imprezy Włodarski pokonał mistrza Polski i członka kadry narodowej – Oskara Dąbrowskiego. Tym bardziej mocno gratulujemy osiągniętego sukces!

Tygodnik NAREW nr. 835.pdf

Wynik meczu można zapisać w jednej linijce. Znacznie więcej miejsca zajmują rachunki za treningi, trenerów, boiska i wyjazdy. W najnowszym „Tygodniku Narew” piszemy o 690 tys. zł przyznanych dziewięciu klubom z subregionu łomżyńskiego, pieniądzach których nie widać w tabeli, ale bez których tabela szybko stałaby się pusta.

Zaglądamy również do nowych autobusów elektrycznych PKS Nova, które wyjadą na trasy ziemi łomżyńskiej, oraz do Podosia, gdzie trzynastometrowy most zakończył ponad dwa lata objazdów. Pokazujemy, jak Lokalne Ośrodki Wiedzy i Edukacji otwierają dorosłym drzwi do nauki, wracamy do dożynek diecezjalno-gminnych i przyglądamy się kulturze od Maryi przedstawionej w glinie, drewnie, świetle i dźwięku po muzyczne pożegnanie lata.

Do tego wojskowa przysięga 31 ochotników, sukcesy lokalnych sportowców, „Seniorada” i zaproszenia na wydarzenia. Nowy numer „Tygodnika Narew” opowiada o sprawach, które czasem mieszczą się w krótkiej informacji, lecz w życiu mieszkańców znaczą znacznie więcej.

Głównym wykonawcą koncertu będzie Dariusz Stanisław Wójcik, śpiewak, aktor i reżyser od ponad czterech dekad związany z polską sceną muzyczną i teatralną. Artysta specjalizuje się w interpretacji piosenki międzywojennej oraz muzyki żydowskiej, a jego wykonania cenione są za autentyczność i wierne oddanie klimatu epoki.

Na scenie towarzyszyć mu będzie Cuarteto Re!Tango, zaliczany do czołowych europejskich zespołów wykonujących argentyńskie tango. Grupę tworzą: Paweł Nowak (akordeon, bandoneon), Łukasz Perucki (skrzypce), Paweł Zawada (fortepian) oraz Maciej Sadowski (kontrabas).

Gospodarzem wieczoru będzie tenor Jacek Szymański.

W programie znajdą się największe przeboje Mieczysława Fogga autorstwa wybitnych polskich kompozytorów i tekściarzy żydowskiego pochodzenia. Publiczność usłyszy również wybrane tanga argentyńskie. Organizatorzy zapowiadają muzyczną podróż pełną nostalgii, elegancji i emocji.

Cykl obejmuje cztery koncerty organizowane w trzech województwach, a jego celem jest popularyzacja twórczości Mieczysława Fogga oraz przypomnienie o roli muzyki w budowaniu pamięci historycznej i łączeniu pokoleń.

Wydarzenie zostało dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury oraz współfinansowane przez Powiat Łomżyński.

Organizatorem głównym przedsięwzięcia jest Stowarzyszenie Przyjaciół Teatru Otwartego oraz Teatr Otwarty w Gdańsku. Partnerami wydarzenia są Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Jedwabnem, Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce oraz Związek Gmin Wiejskich Województwa Podlaskiego. Patronat honorowy nad koncertem objęli Starosta Łomżyński Lech Marek Szabłowski oraz Burmistrz Jedwabnego Adam Mariusz Niebrzydowski.

Warsztaty były kolejną okazją do bezpośredniego spotkania z twórczynią ludową i zdobycia umiejętności, które przez lata przekazywane były z pokolenia na pokolenie. Zajęcia cieszyły się dużym zainteresowaniem i pokazały, że tradycyjne rękodzieło wciąż znajduje swoich odbiorców – zarówno wśród najmłodszych, jak i dorosłych.

To jednak nie koniec spotkań z kurpiowską tradycją. Przed nami kolejne warsztaty z twórcami ludowymi. 

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Kultura ludowa i tradycyjna 2026”.

Łącznie w 2026 roku samorząd województwa przeznaczył na kluby sportowe około 7,5 miliona złotych, a po uwzględnieniu innych form wsparcia sportu kwota ta przekracza 9,5 miliona złotych.

Dotacje otrzymały m.in. Klub Sportowy Śniadowo, GKS Forty Piątnica, ZKS Olimpia Zambrów, KS Warmia, MLKS Wissa, GKS Znicz Radziłów, KKS Orzeł w Kolnie oraz GKS Stawiski. Środki zostaną przeznaczone na wynagrodzenia trenerów, transport na mecze, szkolenie zawodników, bieżące funkcjonowanie klubów, infrastrukturę oraz udział w rozgrywkach.

„To dobre zadanie województwa podlaskiego”

– W tym roku zorganizowaliśmy dwa konkursy dla klubów sportowych. Teraz rozstrzygnęliśmy drugi konkurs i dziś w Skansenie Kurpiowskim w Nowogrodzie przekazujemy certyfikaty dla klubów z subregionu łomżyńskiego na kwotę prawie 690 tysięcy złotych – mówi Jacek Piorunek, członek zarządu województwa podlaskiego.

Jak podkreśla, ŁKS Łomża otrzymał dotację wcześniej, podczas spotkania w Biurze Sejmiku w Łomży. 

– Dzisiaj pozostałe kluby z powiatów kolneńskiego, zambrowskiego i grajewskiego odbierają swoje umowy. Jeśli zapytacie, czy te pieniądze są potrzebne, każdy powie, że to dobra decyzja województwa. Dzięki tym środkom młodzież może trenować, można opłacić trenerów, transport, infrastrukturę — w zależności od potrzeb klubu.

Piorunek zwraca uwagę, że kluby korzystają również z innych źródeł finansowania. – Wiele klubów ma sponsorów, wsparcie gmin i powiatów, ale udział samorządu województwa jest znaczący i doceniany.

Wsparcie dla sportu młodzieżowego i seniorskiego

– Dotacje trafiają do klubów niezależnie od tego, czy prowadzą drużyny seniorskie, juniorskie czy młodzieżowe. Przekazujemy środki klubowi, a on decyduje, na co je przeznaczy – wyjaśnia Jacek Piorunek.

W całym województwie na dwa konkursy dotacyjne przeznaczono 7,3 mln zł. 

– To dużo. Najwięcej środków trafia do największych drużyn, takich jak Jagiellonia Białystok czy Malow Suwałki, które grają w Ekstraklasie. Ale odpowiednie wsparcie otrzymują też kluby z niższych lig, zgodnie z poziomem rozgrywek.

Łącznie na sport w województwie podlaskim przeznaczono ponad 9,5 mln zł. 

– To są także imprezy sportowe, przedsięwzięcia, promocja sportu. Wydaje mi się, że kiedy mówimy o 9,5 mln zł na sport, świat sportowy powinien być zadowolony — w innych województwach tak nie ma – podsumowuje.

– Była to muzyka bardzo przekrojowa: od szantów i popularnych piosenek żeglarskich po poezję. Była też piosenka z moim tekstem. Atmosfera szybko się rozluźniła, widownia żywo reagowała i uczestniczyła w wykonywaniu utworów. I właśnie o to chodzi — ludzie przychodzą tu po to, żeby mieć radość, żeby wspólnie się bawić – mówi Iwo Świątkowski, dyrektor galerii.

Piotr Grzyb występował w galerii również rok wcześniej. 

– Piotr był także w zeszłym roku, również we wrześniu. Ten koncert rozpoczął nowy sezon 26/27. Kolejne wydarzenia odbędą się w październiku i listopadzie, a jak co roku w grudniu będzie wieczór wigilijny. W listopadzie szykujemy koncert „Koncert dla Śpiących” — bardziej nastrojowy, związany z jesienną atmosferą i świętem zmarłych. Październik będzie bardziej rockowy, bardziej rozrywkowy – zapowiada Iwo Świątkowski.

Piotr Grzyb, wokalista zespołu Zupa Grzybowa, podkreślał, że koncert był dla niego podsumowaniem intensywnego sezonu.

– Zagraliśmy miszmasz — własny utwór, piosenkę turystyczną, szanty i trochę polskiego starego rocka. Kończy nam się bardzo intensywny sezon koncertowy, głównie na Mazurach, ale nie tylko. Ten wieczór był takim podsumowaniem lata – mówił.

Muzyk przyznał, że gra od młodości. 

– Odkąd zacząłem skakać z dywanu na podłogę, śpiewałem do tubki z pastą. A tak poważnie — od 17. roku życia. Mam 48 lat, więc trochę już gram – dodaje.

Atmosfera koncertu w galerii bardzo mu odpowiada. 

– Publiczność słucha, dobrze się bawi, chce się z nami bawić. Prosimy, żeby zaklaskali, żeby zaśpiewali refren — i oni śpiewają. W Łomży nigdy się nie zawiedliśmy.

Zespół Zupa Grzybowa najczęściej można spotkać na Mazurach. 

– Gramy na plenerach, imprezach firmowych, w hotelach, tawernach, muzeach. Zapraszam na nasze kanały — Piotr Grzyb i Zupa Grzybowa na YouTube i Facebooku. – podsumowuje.

W zmaganiach udział wzięło łącznie 21 klubów z województwa podlaskiego i lubelskiego, a zespół KS-u Prefbet-Śniadowo uplasował się w klasyfikacji generalnej na 4. lokacie z dorobkiem 61 punktów. Mistrzami w swoich kategoriach zostali: 

Sebastian Lipka (bieg na 2000m) i Karol Maleszewski (rzut młotem), 

natomiast po brązowe medale sięgnęli: 

Kinga Śliwowska (rzut dyskiem),

Amelia Sempkowska (300m) 

oraz sztafeta 4x100m kobiet w składzie: 

Patrycja Zaręba, 

Laura Pruszkowska, 

Amelia Sempkowska 

Lena Gniazdowska. 

Z kolei starsi zawodnicy występujący w KS-ie Prefbet-Snaraol mieli okazję rywalizować w Zawodach Lekkoatletycznych im. Eugeniusza Lokajskiego w Warszawie. 

Na tych zmaganiach trzecie miejsce zajęła Martyna Krawczyńska, która ukończyła bieg na 400 metrów z czasem 58,03 sekundy. Drugie miejsce na 200 metrów zajęła zaś Justyna Jelska, która osiągnęła wynik 26,60 sekundy. 

Lidia Zduńczyk również uplasowała się na drugiej lokacie w biegu na 800 metrów (2:29,65), a Patrycja Szczech w rywalizacji na 300 metrów zajęła miejsce na najniższym stopniu podium (44,32). Kolejną imprezą, na której najpewniej zobaczymy zawodników i zawodniczki trenera Korytkowskiego będzie mityng w Kolnie. 

Już w najbliższą sobotę lokalni mieszkańcy będą mogli kibicować sportowcom na imprezie Mityngu Lekkoatletycznego „Aktywne Kolno na 5!” Osoby nie mające planów na ten dzień serdecznie zapraszamy do udziału w imprezie!