Dzień Babci, Dzień Dziadka, dzień miłych wrażeń

„Widziałam wiatr o siwych włosach, roznosił spokój wśród pól”. Słowa Jacka Cygana śpiewane pięknie przez Grażynę Łobaszewską mówią o popołudniu życia. „Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody...” - napisał autor piosenki.

Ale jest jeszcze co najmniej jeden wspaniały utwór z tej dziedziny. Autorem jest Jeremi Przybora (cytujemy tylko fragmenty), a geniusz wykonawczy zapewniał Wiesław Michnikowski. 

„Wesołe jest życie staruszka
Wesołe jak piosnka jest ta
Gdzie stąpnie, zakwita mu dróżka
I świat doń się śmieje: ha ha
Gdzie stąpnie, zakwita mu dróżka
I świat doń się śmieje: ha ha

Wesołe jest życie staruszka
Gdzie spojrzy, tam bóstwo co krok
Tu biuścik zachwyci, tam nóżka
bo nie ten, bo nie ten już wzrok
Tu biuścik zachwyci, tam nóżka
bo nie ten, bo nie ten już wzrok

Wesołe jest życie staruszka
Choć wczoraj zmoczyła go łza
Suchutki już dzisiaj wstał z łóżka
bo pamięć, bo pamięć nie ta
Suchutki już dzisiaj wstał z łóżka
bo pamięć, bo pamięć nie ta

Trzęsiesz się z niecierpliwości
żeby dożyć tych radości
Guzik rwiesz i wdzianko mniesz
tak już być staruszkiem chcesz.”
 

Babcia i Dziadek są jak orzeł i reszka wsparci o siebie plecami (to już spostrzeżenie innego poety, Jana Wołka), są jak figury patrzące na siebie z obu końców karty do gry. Nawet jeśli jest już tylko dziadek, albo tylko babcia (częściej) to są sobą bardzo przesiąknięci.

Kochane Babcie, Kochani Dziadkowie! Przed Wami wielkie możliwości. Bądźcie dla  siebie oparciem i radością dla wszystkich wokół. I bądźcie zdrowi!