Trudno wyobrazić sobie dziś Kurpiowszczyznę bez Zofii Warych

Zofia Warych urodziła się w 1939 roku w Dębach, w niewielkiej wsi położonej między Myszyńcem a Łysymi. Śpiew towarzyszył jej od najmłodszych lat. Stanowił tradycję przekazywaną z pokolenia na pokolenia. Zofia Warych swoje umiejętności szlifowała pod okiem rodziców, ale także znanej ciotki Walerii Żarnochowej. Zadebiutowała w 1993 roku, kiedy to na Przeglądzie Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu nad Wisłą wystąpiła z zespołem śpiewaczym z Ciesiny. Namówiła ją do tego siostra. Na kilka lat związała się także z zespołem ludowym z Myszyńca. Jednak to solowa działalność była tym, co Zofię zadowalało najbardziej. Wielokrotnie zdobywała nagrody na festiwalu w Kazimierzu, Nagrody im. Oskara Kolberga oraz Nagrody Muzyka Źródeł. Pieśni kurpiowskie, które wykonywała Zofia Warych brzmiały niezwykle. Śpiewała je w gwarze kurpiowskiej, zachowując autentyczną, właściwą tylko dla regionu myszynieckiej Puszczy Zielonej gwarową manierę wykonawczą. W jej śpiewie zachowały się wszystkie cechy wyróżniające styl i charakter kurpiowskich pieśni. To właśnie tej małej ojczyźnie, czyli Kurpiowszczyźnie oddała bez reszty swoje zdolności i miłość. Była jej niezwykłym ambasadorem.

Zofia Warych była także znaną hafciarką i koronkarką. Misternie wykonane przez nią prace były wielokrotnie nagradzane w konkursie "Rękodzieło wsi kurpiowskiej". 

Twórczyni ludowa odeszła 28 września w wieku 82 lat. Spoczęła na myszynieckim cmentarzu. W ostatniej drodze nie była sama. Towarzyszyła jej rodzina, bliscy przyjaciele i grono życzliwych osób.