Wielki Łomżyniak spoczął na Powązkach

Ceremonia ostatniego pożegnania rozpoczęła się Mszą św. żałobną w kościele św. Karola Boromeusza. Trumnę z asystą Pocztów Sztandarowych otoczyli bardzo licznie przybyli przyjaciele Zmarłego. W skład delegacji miasta Łomży wchodzili: Zastępca Prezydenta Mirosława Kluczek, Jerzy Łuba - dyrektor I LO im. T. Kościuszki, którego absolwentem był Zdzisław Wilhelmi oraz Wawrzyniec Kłosiński - Wiceprezes Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. W homilii pogrzebowej celebrans podkreślał zasługi Profesora, m.in. w łomżyńskim podziemiu patriotycznym podczas II wojny światowej.

Uroczystości pogrzebowe odbywały się zgodnie z ceremoniałem wojskowym. Żołnierze Kompanii Reprezentacyjnej na poduszkach nieśli ordery Zmarłego, wśród nich Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Nad otwartą mogiłą przemówienia pożegnalne głosili m.in. przedstawiciele Armii Krajowej i Łomży. - Łomża dziękuje Bogu za profesora Zdzisława Wilhelmiego. Łomża dziękuje dziś profesorowi Wilhelmiemu między innymi za to, że już jako 18-letni chłopak, we wrześniu 1939 roku dokonał bohaterskiego, ale jedynego wówczas wybory młodego patrioty: stanął przeciwko śmiertelnemu wrogowi i tę bohaterską postawę kontynuował potem przez całe lata swojego pracowitego, jakże pożytecznego, wspaniałego, twórczego i owocnego, jakże przyjaznego ludziom życia. Oddajemy dziś hołd wielkiemu Człowiekowi i jesteśmy pewni, że Jego dzieło pozostanie na zawsze pośród nas - mówił przedstawiciel łomżyniaków.

W liście pożegnalnym przyjaciółka Zmarłego, słynna łomżynianka, red. Halina Miroszowa napisała min.: Więc Go już nie ma... Przyjaciela od dziecinnych lat – Zdziśka Wilhelmiego. Moje pierwsze zauroczenie. Razem matury w Łomży – najlepsi w swoich klasach – tych z 1939 roku. Rozdzieliła nas wojna. Jego wyniosła na szczyty sławy... Zawsze się tak zapowiadał – Talent, pracowitość, prawość – zawsze najlepszy. I odwaga... A teraz się pisze: Kapitan AK... Ale nie był on zwykłym oficerem, był z tajnych służb – Szef kontrwywiadu – na terenie łomżyńskim. Wziął to na swoje barki. Strzegł, by hańba nie zalęgła się w naszych szeregach.  Wierność i szlachetność. Ale kto pamięta lub może wiedzieć – jakim kosztem...? A ktoś to musiał robić. Właśnie on – kapitan Zdzisław Wilhelmi... Profesor  Zdzisiek Wilhelmi... Nie mogę być na pogrzebie. Też mam 93 lata. Proszę Żonę, by ucałowała także i za mnie Jego zimny policzek. Żegnaj...

Odczytano także list od córki Profesora, Doroty Wilhelmi, której choroba uniemożliwiła przyjazd do Polski i udział w pogrzebie. Kompania Reprezentacyjna Wojska Polskiego oddała salwę honorową. Mogiłę pokryły wiązanki kwiatów.

Zarząd Główny Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej wystąpił do Rady Miejskiej Łomży z wnioskiem o nadanie jednej z  nowych ulic imienia Profesora Zdzisława Ludwika Wilhelmiego.

Po pogrzebie prof. Wilhelmiego przedstawiciele Łomży na chwili modlitwy i wspomnień  spotkali się przy grobie Hanki Bielickiej na Powązkach.


źródło: TPZŁ/lomzyniacy.org