Rodzinne święta - tradycja i zwyczaje

Innym świątecznym znakiem jest drzewko bożonarodzeniowe, które pojawiło się dopiero w XVI wieku. Tradycja choinek narodziła się w Alzacji, gdzie wstawiano drzewka do domu i ubierano je ozdobami z papieru i jabłkami (nawiązanie do drzewa rajskiego). Choinki stały się popularne w Niemczech, później obyczaj ten przejął kościół katolicki. Następnie rozpowszechnił się on w krajach Europy Północnej i Środkowej. W XIX wieku drzewko zawitało do Anglii i Francji, potem do krajów Europy Południowej. Od tej pory jest najważniejszym elementem świąt. W każdym kraju ubiera się je trochę inaczej - przeważają bombki, cukierki, pierniki, papierowe łańcuchy, kolorowe ozdoby, gwiazdki z papieru i słomki - często wykonywane przez dzieci i członków rodziny - jak również srebrne i złote łańcuchy.                                                                                                                            

Dzień poprzedzający Boże Narodzenie - wieczerza wigilijna - to punkt kulminacyjny świętowania. Przygotowania trwają dużo wcześniej. Robi się generalne porządki, piecze ciasta, sporządza specjalne potrawy. Polska Wigilia zaczyna się wraz z pojawieniem pierwszej gwiazdki, niecierpliwie wypatrywanej przez dzieci. Wtedy to cała rodzina gromadzi się przy odświętnie nakrytym stole. Jest to w zasadzie święto rodzinne, ale panuje zwyczaj zapraszania osób samotnych. Na stole stawiamy dodatkowe nakrycie, na wypadek, gdyby zjawił się niespodziewany gość. Przed posiłkiem  głowa rodziny - najczęściej ojciec lub dziadek, jeśli uczestniczy w obrzędzie - błogosławi opłatek, wszyscy odmawiają modlitwę przeznaczoną na tę chwilę, śpiewają kolędę. Następnie wszyscy obecni dzielą się opłatkiem, składają sobie życzenia pomyślności. Gest ten symbolizuje jedność, pojednanie i pokój w rodzinie. Po tym wszyscy domownicy zasiadają do wspólnego posiłku. Trzeba spróbować wszystkich potraw, a w Polsce najczęściej jest ich dwanaście, tyle, ilu było apostołów. Wieczerza wigilijna to uczta postna, kończąca Adwent. Wśród tradycyjnych potraw jest barszcz czerwony, uszka z grzybami, kompot z suszonych owoców, kapusta z grochem lub grzybami, śledź, kluski z makiem, kutia, ryba po grecku, nie może również zabraknąć karpia przyrządzanego na różne sposoby: smażony, w śmietanie, w galarecie.                                                                                                                                                 

W Wigilię lub rano w dzień Bożego Narodzenia dzieci jak również dorośli znajdują pod choinką prezenty, które przynosi ,,bajkowa i nieziemska postać, przybywająca z nieba na ziemię, by rozdawać podarunki tym, którzy na nie zasłużyli”. W różnych krajach inaczej nazwana. W Polsce jest to Święty Mikołaj, odziany w biskupie szaty, w mitrze i z pastorałem. Dawniej prezenty były skromniejsze m.in. nieduże zabawki, słodycze, orzechy i owoce egzotyczne, które należały do rzadkości. Od wieku XIX rozmiary i ilość prezentów powiększa się. 

Nie wszyscy jednak mogą cieszyć się świętami. Jest dużo osób samotnych, chorych, bezdomnych, a teraz w czasie pandemii szczególnie. Dlatego dobrym zwyczajem, który wpisał się w program wielu miast, jest organizowanie wspólnych spotkań wigilijnych dla ludzi pozostawionych samych sobie, bez możliwości spotkania z rodziną. Dzięki sponsorom wolontariusze przygotowują paczki z żywnością, wspólny posiłek i dzielenie się opłatkiem. W ubiegłym roku takie spotkanie odbyło się w SP nr 1, zorganizowane przez prezydenta miasta, MOPS oraz pracowników szkoły.